است». مبادا بر هيچ كس از برادران مسلمان تنگ‌دست خود، در خصوص طلبى كه از او داريد و از عهده پرداختنش بر نمى‌آيد، فشار آوريد؛ زيرا پدرمان پيامبر خدا صلى الله عليه و آله مى‌فرمود: «مسلمان نبايد بر [در ستاندن طلب خود] مسلمان بدهكارِ تنگ‌دست سختگيرى كند و هر كس بدهكار تنگ‌دستى را مهلت دهد، خداوند، او را در آن روزى كه سايه‌اى جز سايه او نيست، در سايه‌اش پناه مى‌دهد ...».

بدانيد كه اسلام، همان تسليم [در برابر خدا و پيامبر او و اولو الأمر و اطاعت از فرامين آنها] و تسليم، همان اسلام است. پس هر كه تسليم باشد، مسلمان است و هر كه تسليم نباشد، اسلامى ندارد. هر كه دوست دارد كه در نيكى كردن به خود بكوشد، بايد از خدا اطاعت كند؛ زيرا هر كه از خدا اطاعت كند، بى گمان، در نيكى كردن به خويش كوشيده است.

زنهار از اين كه مرتكب معاصى خدا شويد؛ زيرا هر كس با معاصى خدا، هتكِ حرمت كند و مرتكب آنها شود، هر آينه در بدى كردن به خويشتن كوشيده است و نيكى كردن و بدى كردن، حالت ميانه ندارند. پس نيكوكاران در نزد پروردگارشان، بهشت و بدكرداران در نزد پروردگارشان دوزخ دارند. پس طاعت خدا را به كار بنديد و از معاصى او دورى كنيد.

بدانيد كه هيچ يك از آفريدگان خدا، نه فرشته‌اى مقرّب و نه پيامبرى مرسل و نه جز اينها نمى‌توانند براى شما در پيشگاه خدا كارى بكنند. پس هر كس دوست دارد كه شفاعت شفاعت كنندگانِ نزد خدا، او را سود بخشد، از خدا بخواهد كه از او خشنود گردد. بدانيد هيچ يك از آفريده‌هاى خدا به خشنودى او دست نيافت، مگر به اطاعت از خدا و اطاعت از پيامبر او و اطاعت از اولو الأمر از خاندان محمّد- كه درودهاى خدا بر آنان باد-، و نافرمانى از آنان را نافرمانى از خدا بداند و فضايل آنان را از كوچك و بزرگ، انكار نكند.

از خدا عافيت طلب كنيد و آن را با التماس از او بخواهيد و هيچ نيرو و توانى نيست، مگر از سوى خدا. نفْس را بر [تحمّل‌] بلا [و آزمايش‌هاى الهى‌] در دنيا شكيبا سازيد؛ زيرا كه بلاهاى پياپى در دنيا و سختى چشيدن در راه طاعت خدا و ولايت او و ولايت كسانى كه خداوند به [پذيرش‌] ولايتشان فرمان داده است، فرجامش نزد خداوند در آخرت، بهتر از مُلك دنيايى است كه نعمت‌ها و لذّت‌ها و خرّمىِ عيش آن براى روزگارى دراز استمرار يابد؛ امّا در راه معصيت خدا و در ولايت آن كسى باشد كه خداوند از ولايت و فرمانبرى‌اش نهى فرموده است.

خداوند به [پذيرش‌] ولايت پيشوايانى فرمان داده كه در كتاب خود به آنها اشاره كرده و فرموده است: «و آنان را پيشوايانى قرار داديم كه به فرمان ما رهبرى مى‌كردند». اينان، همان كسانى هستند كه خداوند به ولايت آنان و فرمانبرى از آنان دستور داده است و كسانى كه خداوند