اهل بيت« عليهم السلام» در قرآن و حديث - محمدی ریشهری، محمد - الصفحة ٥١١ - ٣/ ٨ الهام
٣/ ٨ الهام
٥٨٣. امام رضا عليه السلام: هر گاه خداوند، بندهاى را براى امور بندگانش برگزيند، براى اين كار، سينهاش را گشاده مىگرداند و چشمههاى حكمت را به دل او مىسپارد و علم را به كمال، بر او الهام مىنمايد و از اين پس، او ديگر در پاسخى درمانده نمىگردد و در [تشخيصِ] صواب سرگشته نمىشود. او معصوم است و تأييد شده [از جانب خدا] و توفيق يافته و رهنمون گشته و از خطا و لغزش و افتادن، در امان است. خداوند، او را به اين امور اختصاص داده تا حجّتش بر بندگانش و گواهش بر خلقش باشد و «اين، فضل خداست كه به هر كس بخواهد، مىدهد و خدا صاحب فضل بزرگ است».
٥٨٤. الكافى- به نقل از حارث بن مغيره-: [به امام صادق عليه السلام] گفتم: مرا از علم عالِمتان آگاه گردان.
فرمود: «ارثى است از پيامبر خدا صلى الله عليه و آله و على عليه السلام».
گفتم: ما مىگوييم كه آن به دل شما الهام و در گوشتان نجوا مىشود.
فرمود: «اين هم هست».
٥٨٥. الأمالى، طوسى- به نقل از حارث نصرى-: به امام صادق عليه السلام گفتم: اگر نكتهاى از امام بپرسند و او نداند، از كجا بدان آگاهى مىيابد؟
فرمود: «به دلش الهام مىگردد يا در گوشَش نجوا مىشود».
٥٨٦. الأمالى، طوسى- به نقل از ابو بصير-: امام صادق عليه السلام فرمود: «على عليه السلام، محدَّث بود و سلمان هم محدَّث بود».