اهل بيت« عليهم السلام» در قرآن و حديث - محمدی ریشهری، محمد - الصفحة ١٠٣١ - فصل يكم بشارت ها در باره دولت اهل بيت (عليهم السلام)
حجابهاى نور بُرده شدم، پروردگارم عز و جل مرا ندا فرمود كه: «اى محمّد! ... به وسيله قائم شما ... زمين را از دشمنان خود، پاك مىكنم و دوستانم را وارث آن مىگردانم».
١٢٥٠. امام باقر عليه السلام- در باره آيه شريف: «و در حقيقت، در زبور، پس از تورات نوشتيم كه زمين را بندگان شايسته ما به ارث خواهند برد»-: آن بندگان شايسته، ما هستيم.
١٢٥١. امام باقر عليه السلام- در تفسير همين آيه-: آن بندگان شايسته، خاندان محمّدند. درودهاى خدا بر آنان باد!
١٢٥٢. امام باقر عليه السلام- در تفسير همين آيه-: آنان، ياران مهدى عليه السلام در آخر الزمان هستند.
١٢٥٣. امام باقر عليه السلام- در تفسير همين آيه-: اين، وعدهاى است به مؤمنان كه وارثِ سراسر زمين خواهند شد.
١٢٥٤. امام على عليه السلام- در سخنانى كه در آن از خاندان محمّد صلى الله عليه و آله ياد مىكند-: به واسطه [پايمردىِ] ايشان، حق به محلّ خود باز گشت و باطل از جايگاهش رانده شد.
١٢٥٥. نهج البلاغة: امام على عليه السلام فرمود: «دنيا پس از چموشىهايش دوباره به ما روى خواهد كرد و مهربان خواهد شد، آن گونه كه ماده شتر بدخوى، با بچّه خود، مهربان مىشود» و به دنبال آن، اين آيه را قرائت نمود: «و مىخواهيم بر كسانى كه در زمين، فرودست نگه داشته شدهاند، منّت نهيم و آنان را پيشوايان [مردم] قرار دهيم و ايشان را وارث [زمين] كنيم».