مردم برخاستند و من هم به همراه آنان برخاستم. پيامبر صلى الله عليه و آله فرمود: «بنشين [اى سلمان!]. تو از ما اهل بيت هستى». پس خدا را حمد و ثنا گفت و آن گاه فرمود: «...

در باره عترت و اهل بيتم از خدا بترسيد؛ زيرا دنيا براى هيچ كس پيش از ما دوام نياورْد و براى ما نيز باقى نمى‌ماند و براى هيچ كس پس از ما هم نمى‌پايد».

سپس به على فرمود: «دولت حق، پُر خير و بركت‌ترينِ دولت‌هاست. بدانيد كه شما پس از آنان به ازاى هر روز [كه آنان حكومت كرده‌اند]، دو روز و به ازاى هر ماه، دو ماه و به ازاى هر سال، دو سال حكومت خواهيد كرد».

١٢٤٧. پيامبر خدا صلى الله عليه و آله: خداى متعال فرمود: «همانا زمين‌[١٩٧٢] را بندگان شايسته من به ارث مى‌برند».

آن شايستگان، ما هستيم.

١٢٤٨. پيامبر خدا صلى الله عليه و آله: خداوند، زمين را براى من فشرد و در هم پيچاند و من شرق و غرب آن را ديدم و به زودى، حاكميت امّت من، به سراسر جهان خواهد رسيد.[١٩٧٣]

١٢٤٩. پيامبر خدا صلى الله عليه و آله: هنگامى كه به آسمان هفتم و از آن جا به سِدرة المنتهى و از سِدره به‌

[١٩٧٢]. در باره« زمين» در اين آيه، سه ديدگاه وجود دارد: ١. منظور، همين كره زمين است، به قرينه« حتماً آنان‌را در زمين، جانشين‌[ خود] قرار مى‌دهد»( نور: آيه ٥٥) و نيز احاديثى كه در اين باره هست. ٢. منظور، زمين بهشت است به قرينه اين سخن خداوند:« و گويند: سپاس، خدايى را كه وعده‌اش را بر ما راست گردانيد و سرزمين‌[ بهشت‌] را به ما ميراث داد»( زمر: آيه ٧٤) و نيز احاديث موجود در كتاب الدرّ المنثور: ج ٥ ص ٦٨٥- ٦٨٦ و نيز تفسير الطبرى: ج ١٧ ص ١٠٤ و مجمع البيان: ج ٧ ص ١٠٦. ٣. مطلق زمين است و شامل زمين دنيا و بهشت مى‌شود. اين، همان ديدگاهى است كه ابن كثير در تفسير معروفش و علّامه طباطبايى در الميزان برگزيده است و همين هم به واقع، نزديك‌تر است.

[١٩٧٣]. آلوسى بغدادى- پس از نقل- گفته است: اين، وعده‌اى است كه خداوند متعال داده در باره اظهار دين و عزّت بخشيدن به اهلش و چيره شدن آنان بر بيشترين مناطق، آباد دنيا كه مسافران زيادى به آن مناطق رفت و آمد مى‌كنند، و گر نه سرزمين‌هايى مانند مناطق جديد دنيا و هند غربى هستند كه مسلمانان در آن جا حضور پيدا نكرده‌اند. و اگر بگوييم همه اينها در دوران ظهور مهدى عليه السلام و نزول عيسى عليه السلام در اختيار مؤمنان خواهد بود، نيازى به ذكر آن نبود.