اهل بيت« عليهم السلام» در قرآن و حديث - محمدی ریشهری، محمد - الصفحة ٣٢٣ - ١/ ٥ اوصياى پيامبر (ص)
فرا گرفته است. پس حكمت، نزد او گمشدهاى است كه آن را مىجويد و نيازى است كه آن را مىطلبد. پس او، غريب است، هر گاه اسلام، غريب گردد و [مانند شترى خسته] دُم بر زمين نهد و گردن بر زمين بچسباند. او جانشينى از جانشينهاى پيامبران خداست.
٢٦٩. امام على عليه السلام:- در توصيف خاندان محمّد صلى الله عليه و آله-: آنان، امامان پاك و عترت معصوم و ذرّيه ارجمند و جانشينان رهيافته اند.
٢٧٠. امام صادق عليه السلام: امامان، به منزله پيامبر خدا صلى الله عليه و آله هستند، جز آن كه پيامبر نيستند و از زنان، آنچه براى پيامبر صلى الله عليه و آله حلال است، براى ايشان حلال نيست و جز در آن، به منزله پيامبر خدا صلى الله عليه و آله شمرده مىشوند.
١/ ٥ اوصياى پيامبر (ص)
٢٧١. پيامبر خدا صلى الله عليه و آله: من، سَرور پيامبران و رسولان و برتر از فرشتگان مقرّب هستم، و اوصياى من نيز سَرور اوصياى پيامبران و رسولان هستند.
٢٧٢. پيامبر خدا صلى الله عليه و آله: من، سَرور انبيا هستم و على بن ابى طالب، سَرور اوصياست. اوصياى من پس از من، دوازده نفرند كه نخستين آنها، على بن ابى طالب و آخرين ايشان، قائم است.