اهل بيت« عليهم السلام» در قرآن و حديث - محمدی ریشهری، محمد - الصفحة ٦٣٥ - فصل پنجم شيوه اهل بيت در شكيبايى و خرسندى
زينب عليها السلام گفت: خداوند، كشته شدن را بر آنها رقم زد و آنها در قتلگاه خود، حاضر شدند و خداوند، تو و ايشان را گِرد خواهد آورد و نزد او دادرسى مىشويد.
٧٤٢. مقتل الحسين عليه السلام، خوارزمى- به نقل از شافعى-: حسين عليه السلام فرزندش مرد و غمى در چهرهاش ديده نمىشد، و به اين جهت، مورد نكوهش قرار گرفت. فرمود: «ما خاندانى هستيم كه از خداوند عز و جل مىخواهيم و او به ما عطا مىكند. پس هر گاه براى ما چيزى را بخواهد كه خوش نمىداريم ولى او دوست مىدارد، ما نيز خشنود خواهيم بود».
٧٤٣. تهذيب الكمال- به نقل از ابراهيم بن سعد-: امام زين العابدين عليه السلام- در حالى كه جماعتى نزد او بودند- صداى عزادارى از خانه خود شنيد. به منزل خود رفت و سپس به مجلس باز گشت. به ايشان گفته شد: اتّفاقى افتاده است؟
فرمود: «آرى».
حاضران، او را تسليت دادند و از شكيبايى او شگفت زده شدند. امام عليه السلام فرمود:
«ما خاندانى هستيم كه در آنچه دوست مىداريم، از خدا فرمان مىبريم و در آنچه ناخوش مىداريم، سپاسش مىگوييم».
٧٤٤. امام باقر عليه السلام: خدا را در آنچه مىخواهيم، مىخوانيم و اگر آن بر ما افتد كه خوش نمىداريم، در آنچه خداوند عز و جل خواسته است، به مخالفت بر نمىخيزيم.
٧٤٥. الكافى- به نقل از علاء بن كامل-: در خدمت امام صادق عليه السلام نشسته بودم كه زنى از خانه ايشان فرياد زد. امام عليه السلام برخاست و سپس نشست و استرجاع گفت و به سخن خود باز گشت تا آن را به پايان بُرد.
سپس فرمود: «ما سلامت را در جان و مال و فرزند دوست داريم؛ امّا آن گاه كه