تفسير ونقد وتحليل مثنوى جلال الدين محمد مولوى - علامه جعفری - الصفحة ٢٢٢ - هر وقت كه كلمهء الله را از روى ايمان و با توجه واقعى از دل بر آوريم لبيك الهى جان ما را نوازش مى دهد

((١٩٥)) نى كه آن الله تو لبيك ماست آن نياز و درد و سوزت پيك ماست ؟

هر وقت كه كلمهء الله را از روى ايمان و با توجه واقعى از دل بر آوريم لبيك الهى جان ما را نوازش مى دهد نوشته ها و گفته هاى انسانى با الفاظ گوناگون پر از كلمهء الله است . براى سوگندها و تعهدها و باورانيدن مردم اين كلمه به كار مى رود ، ولى شايد در ميليونها مورد كه اين لفظ پر جلال از دهان و قلم مردم بر مى آيد يك مورد هم وجود نداشته باشد كه گوينده يا نويسنده بداند كه چه مى گويد و چه مى نويسد . حتى شما مى توانيد عدهء فراوانى از مردم را به بينيد كه لفظ مزبور را تكيه كلام كرده در شوخىها و خيالات و هذيان گويىها هم با آن لفظ بازى مى كنند . خود همين پديدهء شرم آور دلالت قطعى دارد به اين كه اكثريت مردم از خدا شناسى واقعى بىبهره و محرومند . بدين جهت است كه به كار بردن لفظ الله در موقع نيايش كوچكترين انقلاب و شورش روحى ايجاد نمى كند ، زيرا اين كلمه به جهت عدم توجه به معناى حقيقى آن و فراوانى تكرارش در بىارزشترين حالات روانى ، جز يك ابهت و عظمتى كه خود لفظ دارا است ، ارزش ديگرى در بر ندارد .
راستى آيا باور كنيم يا باور نكنيم كه اغلب انسانها با ادعاى خدا شناسى در تمام طول عمرشان يك بار هم الله نگفته‌اند آن گاه كه مفهوم واقعى خدا از مغز آدمى به قلبش سرازير مى شود و قلب آن را دريابد ، شئون زندگانى طبيعى ، بلكه مجموع دستگاه هستى چنان در مقابل آن دريافت شده محقر و ناچيز مى نمايد كه شخص مفروض توانايى به زبان آوردن لفظش را از دست مى دهد . بنا بر اين همهء الله ا للهها كه شب و روز از دهان ميليونها