تفسير ونقد وتحليل مثنوى جلال الدين محمد مولوى - علامه جعفری - الصفحة ٦٥٦ - مطلب هفتم

مطلب هشتم
قسم اول - آياتى است كه در مقام ملامت و توبيخ كسانى وارد شده است كه ملاقات خداوندى را در سراى ابديت منكر بوده اند
قسم دوم - آياتى است كه مى گويد : نتيجهء اعمال صالح و تربيت شخصيت ملاقات خداوندى است
( هيچ نفسى نمى داند كه براى اهل بهشت چه چشم روشنىهايى در پشت پرده آماده شده است ) .
اين گونه آيات هم بهشت را از لذايذ معمولى بالاتر مى برد .
مطلب هشتم - آيات فراوانى ملاقات بارگاه خداوندى را نعمت عظماى ابديت مى شمارد و مى گويد اگر انسان در اين دنياى زندگى مطابق دستورات الهى در تكامل شخصيت خود كوشش كند ، به ملاقات خداوندى نايل خواهد شد . اين گونه آيات بر دو قسم است :
قسم اول - آياتى است كه در مقام ملامت و توبيخ كسانى وارد شده است كه ملاقات خداوندى را در سراى ابديت منكر بوده اند از قبيل :
« قَدْ خَسِرَ اَلَّذِينَ كَذَّبُوا بِلِقاءِ الله ٦ : ٣١ . . . » [١] ( زيانكار شدند كسانى كه لقاى خداوندى را تكذيب كردند ) .
« . . . قَدْ خَسِرَ اَلَّذِينَ كَذَّبُوا بِلِقاءِ الله وَما كانُوا مُهْتَدِينَ ١٠ : ٤٥ . . . » [٢] ( زيانكار شدند كسانى كه ملاقات خداوندى را تكذيب كردند . آنان هدايت يافته نبودند . ) قسم دوم - آياتى است كه مى گويد : نتيجهء اعمال صالح و تربيت شخصيت ملاقات خداوندى است مانند :
« . . . فَمَنْ كانَ يَرْجُوا لِقاءَ رَبِّه فَلْيَعْمَلْ عَمَلًا صالِحاً وَلا يُشْرِكْ بِعِبادَةِ رَبِّه أَحَداً . » ١٨ : ١١٠ [٣] ( كسى كه اميدوارى ملاقات خداوندى را دارد عمل نيكو انجام داده و در پرستش خداى خويش كسى را با او شريك قرار ندهد . )

[١] سوره الانعام ، آيهء ٣١ . .
[٢] سوره يونس ، آيهء ٤٥ . .
[٣] سوره الكهف ، آيهء ١١٠ . .