تفسير ونقد وتحليل مثنوى جلال الدين محمد مولوى - علامه جعفری - الصفحة ٧١١ - عطا و بخشش بايستى خالص و براى خدا باشد

((٣٧١٧)) بهر فخر و بهر بوش و بهر ناز نز براى ترس و تقوى و نياز
عطا و بخشش بايستى خالص و براى خدا باشد اقدام به كارهاى مفيد در ميان افراد انسانى بسيار است ، ولى اهميت مسئله در اين است كه ببينيم اين اقدامات روى چه نيتى انجام مى گيرد ؟ آيا براى جلب سود و دفع ضرر است ؟ در اين صورت اين اقدام اگر هم نتيجهء طبيعى موقت داشته باشد ، ولى در واقع اثر الهى نخواهد داشت ، زيرا - اين شخص نيكو كار جز اقدام به اشباع خود پرستى چيز ديگرى انجام نداده است .
اگر براى افتخار و نام و شهرت كارى كرده است ، بدون ترديد هدف اين شخص اشباع خود پرستى در يك قلمرو بسيار بلند و بالا بوده است ، حتى اگر براى رضاى وجدان خويش اين اقدام نيكو را كرده است ، بلكه حتى براى ارضاى وجدان شخصى خود جان عزيزش را از دست داده است ، بدون ترديد اگر چه از اشخاص فوق الذكر ظريف و شريفتر است باز از قلمرو خود دوستى گامى فراتر ننهاده است .
اينان هم مزاياى زندگانى خود را از دست مى دهند و هم با خيالات روح خود را پر مى كنند و جايى براى تكامل و اعتلا نمى گذارند .
به همين جهت است كه مخترعين و مكتشفينى كه تنها براى پول و شهرت و مقام دست به اكتشاف و اختراع مى زنند اگر چه كشف شدهء آنها حقيقتاً براى افراد بشرى اهميت حياتى داشته باشد ، از لحاظ روح و معنى و با نظر به جنبهء الهى كارها هيچ گونه ارزشى نخواهد داشت .