تفسير ونقد وتحليل مثنوى جلال الدين محمد مولوى - علامه جعفری - الصفحة ٣٧٧ - اگر توانايى فرو رفتن در مسائل عالى الهيات را ندارى از ورود به اين مسائل خود دارى كن و به احكام فطرت سليم قناعت كن

((٢٩٠٩)) احتمى كن احتمى ز انديشه ها ز انكه شيرانند در اين بيشه ها
اگر توانايى فرو رفتن در مسائل عالى الهيات را ندارى از ورود به اين مسائل خود دارى كن و به احكام فطرت سليم قناعت كن مسلم است كه حدود افكار انسانها مختلف است ، مى بينيم بعضى از افراد داراى هوش و استعداد و نبوغ عالى مى باشند و به اضافهء اين نيروهاى با ارزش به تكاپو و كوشش در انديشه نيز پردازند و در نتيجه به عالىترين مقامات معرفت مى رسند . در صورتى كه گروه زيادى كه با اطمينان مى توان گفت : اكثريت مطلق را تشكيل مى دهند ، بهره‌اى از اين نيروها نداشته ، يا اگر هم داراى بعضى از نيروهاى مزبور هستند ، تكاپو و كوشش ندارند ، اينان نبايستى به اين گونه مسائل وارد شوند - زيرا بدون ترديد ضررى كه در اين راه خواهند ديد از سود آن بيشتر خواهد بود .
اين اصل را در دوران ما به خوبى مى توان مشاهده كرد كه افراد زيادى روى اغراض نفسانى از قبيل شهرت پرستى يا غرضهاى ديگر مسائل دشوار و عالى را براى عموم مطرح مى كنند و مى گويند : همه بايد اين مسائل را بفهمند ، شيرينى عبارات اين اشخاص هم مردم را فريب داده بدون آمادگى در اين مسائل غوطه ور مى سازد و در نتيجه چيزى غير از اضطراب فكرى و پريشانى روانى به دست آنها نمى رسد و يك عمر در ترديد و بىچارگى به سر مى برند .
تفكر در بارهء مشكلات الهيات مانند به هم زدن خاكهايى است كه با ريزه هاى طلا و آتش در هم آميخته است براى كسى كه محاسبهء به دست آوردن طلا امكان پذير نيست اين به هم زدن ممكن است غير از شعله ور ساختن آتش سوزان نتيجه‌اى نداشته باشد .