تفسير ونقد وتحليل مثنوى جلال الدين محمد مولوى - علامه جعفری - الصفحة ٣١٧ - اما اگر همين تو هم از روى اخلاص و جستجوى حقيقت باشد بدون ترديد به مقصد خواهد رسيد

از ممكن اى ياران به ذات حق مسافتهاستى ممكن چو كاهى مضطرب در موج آن درياستى ممكن مكانى بوده و او از مكان بالاستى ممكن زمانى بوده و او از زمان اعلاستى افهام را كى درك آن انيت علياستى ؟

((٢٧٦٠)) عاشق آن وهم اگر صادق بود آن مجازش تا حقيقت مى رود
اما اگر همين تو هم از روى اخلاص و جستجوى حقيقت باشد بدون ترديد به مقصد خواهد رسيد درست است كه هر چه كه در ذهن خود تصور كنيم يا خلق نماييم از مخلوقات ما بوده و حقيقت خدا را نشان نخواهد داد ، ولى اينجا مطلب بسيار مهمى وجود دارد كه نبايستى از آن غفلت بورزيم و آن اين است كه انسان همواره از مراتب پايين معرفت رو به عالىترين مقامات مى رود .
اگر انسانى در همين راهروى به هزاران خطا و اشتباه مرتكب شود ، اگر بتواند خاصيت راه رفتن را از دست ندهد ، به طور قطع به نتيجه خواهد رسيد . خداوند مى فرمايد :
« وَاَلَّذِينَ جاهَدُوا فِينا لَنَهْدِيَنَّهُمْ سُبُلَنا ٢٩ : ٦٩ . . . » (١) ( آنان كه در راه ما مجاهدت مى ورزند ما راه هاى خود را به آنان نشان خواهيم داد ) .
« . . . وَاِتَّقُوا الله وَيُعَلِّمُكُمُ الله ٢ : ٢٨٢ . . . » (٢)

(١) سوره العنكبوت ، آيهء ٦٩ . .
(٢) سوره البقرة ، آيهء ٢٨٢ . .