تفسير ونقد وتحليل مثنوى جلال الدين محمد مولوى - علامه جعفری - الصفحة ٢٩٦ - خداوندا ، موجوديت خود را مانند آن كوزهء پر از آب شور و گنديده به پيشگاه تو چونان تحفهء عرب مى آوريم

« قُلْ لِلْمُؤْمِنِينَ يَغُضُّوا مِنْ أَبْصارِهِمْ وَيَحْفَظُوا فُرُوجَهُمْ ذلِكَ أَزْكى لَهُمْ إِنَّ الله خَبِيرٌ بِما يَصْنَعُونَ » ٢٤ : ٣٠ [١] ( اى پيامبر ما به مؤمنين بگو : ديده گان خود را از ناشايستها فرو بندند و آلات شهوت خود را از حركات نامشروع باز دارند ، اين خود دارى براى آنان پاكيزه تر « يا پاكيزه كننده تر » است ، خداوند به هر چه كه انجام مى دهيد آگاه است ) .
« إِنَّ اَلَّذِينَ آمَنُوا وَعَمِلُوا اَلصَّالِحاتِ لَهُمْ جَنَّاتٌ تَجْرِي مِنْ تَحْتِهَا اَلأَنْهارُ ٨٥ : ١١ . . . » [٢] ( كسانى كه ايمان آورده‌اند و كردارهاى نيكو به جا مى آورند ، براى آنان است باغهاى بهشت كه در زير آنها چشمه سارها در جريان است . )

((٢٧٠٨)) چيست اين كوزه ؟ تن محصور ما و اندر آن آب حواس شور ما
((٢٧٠٩)) اى خداوند اين خم و كوزهء مرا در پذير از فضل الله اشترى
خداوندا ، موجوديت خود را مانند آن كوزهء پر از آب شور و گنديده به پيشگاه تو چونان تحفهء عرب مى آوريم اين است عالىترين حالت روحى يك انسان موحد كه هنگامى كه به خود مى نگرد مى بيند اندوخته هاى روحى او جز آلودگىها و كثافات و حتى دانشهايى را هم كه اندوخته است جز خيالات ناقص و مخلوط با هوى و هوسهاى نفسانى چيز ديگرى نيست .
اين اندوخته هاى شرم آور را به دوش خود حمل كرده رهسپار كوى آن خدا مى شود كه روحانيتهاى بىنهايت و ملكوت بىپايان در مقابل عظمت او بس ناچيز

[١] سوره نور ، آيهء ٣٠ . .
[٢] سوره البروج ، آيهء ١١ . .