تفسير ونقد وتحليل مثنوى جلال الدين محمد مولوى - علامه جعفری - الصفحة ٢٣٥ - آيه

در مورد ديگر از قرآن چنين است :
« فَعَقَرُوها فَقالَ تَمَتَّعُوا فِي دارِكُمْ ثَلاثَةَ أَيَّامٍ ذلِكَ وَعْدٌ غَيْرُ مَكْذُوبٍ » ١١ : ٦٥ . [١] ( آنان شتر صالح را پى كردند ، خداوند فرمود : كه در خانه هاى خود سه روز از زندگانى بهره ور شويد و اين وعده‌اى است كه مخالف واقع نخواهد بود ) .
اين داستان به طور اختصار چنين بوده است كه حضرت صالح به قوم خود مى گويد : مردم خدا را بپرستيد و به او شرك قرار ندهيد ، او همان خدايى است كه شما را از زمين به وجود آورد تا توانستيد زمين را به سود زندگانى خود آباد ساختيد . به سوى او بر گرديد خداوند به همهء ما نزديك و اجابت كنندهء نيايشهاى ما است .
آن قوم گفتند : صالح ، تو پيش از اين در نزد ما مورد اميدوارى بودى ، اكنون تو ما را از پرستش آن چه كه نياكان ما آن را مى پرستيدند ممنوع مى سازى ؟ ما به آن چه كه تو دعوت مى كنى در ترديد ، هستيم ، ما در اين باره يقين نداريم .
حضرت صالح فرمود : اى قوم من اگر من براى شما برهان و دليل بياورم باز در حق بودن ادعاى من ترديد و شك خواهيد كرد ؟ آخر من كه نمى توانم به او نافرمانى كرده به مطالب و خواسته هاى ابلهانهء شما گوش فرا بدهم ، من اگر به مطالب شما اعتنا كنم غير از خسارت براى من نتيجه‌اى نخواهد داشت .
اى قوم من اين ناقه را خدا براى آزمايش شما آيه‌اى قرار داده است ، بگذاريد اين ناقه بچرد و آب بخورد و تعرضى به او نداشته باشيد ، اگر تعرضى به او داشته باشيد خدا شما را عذاب خواهد كرد .
آنان به اندرز و تبليغ حضرت صالح گوش ندادند ، ناقه را پى كردند . خدا فرمود : مدت سه روز در خانه زندگانى كنيد سپس عذابى به آنها فرستاد و همهء آنها را از بين برد .
٢ - * ( وَإِذْ يُرِيكُمُوهُمْ إِذِ اِلْتَقَيْتُمْ فِي أَعْيُنِكُمْ قَلِيلًا وَيُقَلِّلُكُمْ فِي أَعْيُنِهِمْ

[١] سوره هود ، آيهء ٦٨ . .