تفسير ونقد وتحليل مثنوى جلال الدين محمد مولوى - علامه جعفری - الصفحة ١٤٤ - تفسير ابيات

قربانى كردن سروران عرب به اميد قبول
آيه
اگر چه با كاشتن دانه انبار خالى گشته دانه ها به زير خاك مى رود ولى محصول زياد تر و عالىترى در دنبال آن است
قربانى كردن سروران عرب به اميد قبول

((٢٢٣٣)) سروران مكه در حرب رسول بودشان قربان به اميد قبول
((٢٢٣٤)) بهر اين مؤمن همى گويد ز بيم در نماز اهد الصراط المستقيم
((٢٢٣٥)) آن درم دادن سخى را لايق است جان سپردن خود سخاى عاشق است
((٢٢٣٦)) نان دهى از بهر حق ، نانت دهند جان دهى از بهر حق ، جانت دهند
((٢٢٣٧)) گر بريزد برگهاى آن چنار برگ بىبرگيش بخشد كردگار
((٢٢٣٨)) گر نماند از جود در دست تو مال كى كند فضل الهت پاى مال
((٢٢٣٩)) هر كه كارد گردد انبارش تهى ليكش اندر مزرعه باشد بهى
((٢٢٤٠)) و آن كه در انبار ماند و صرفه كرد اشپش و موش و حوادثهاش خورد
((٢٢٤١)) اين جهان نفى است در اثبات جو صورتت صفر است در معنات جو
((٢٢٤٢)) جان شور و تلخ پيش تيغ بر جان چو درياى شيرين را بخر
((٢٢٤٣)) ور نمى تانى شدن ز اين آستان گوش كن بارى ز من اين داستان
آيه « اِهْدِنَا اَلصِّراطَ اَلْمُسْتَقِيمَ » (١) ١ : ٦ ( ما را به راه راست هدايت فرماى . )

((٢٢٣٩)) هر كه كارد گردد انبارش تهى ليكش اندر مزرعه باشد بهى
اگر چه با كاشتن دانه انبار خالى گشته دانه ها به زير خاك مى رود ولى محصول زياد تر و عالىترى در دنبال آن است درست است كه ما در تكاپوى زندگانى انرژيها صرف مى كنيم ، قواى درونى و برونى را مستهلك مى سازيم ، تا بالاخره حواس و اجزاء كالبد مادى ما ضعيف و ناتوان

(١) سوره الفاتحة ، آيهء ٥ . .