دانشنامه اميرالمؤمنين بر پايه قرآن، حديث و تاريخ - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٤٣٥ - ٤/ ١٠ پاسخهاى هوشمندانه امام

كشت‌ناپذير باقى گذارَد. چنين كسان از آنچه كرده‌اند، سودى نمى‌برند، كه خدا كافران را هدايت نمى‌كند».

آن‌گاه كه اين نامه همراه ابو امامه باهِلى به على ٧ رسيد، وى با او همان گونه سخن گفت كه با ابو مسلم خولانى گفته بود؛ و اين پاسخ را [كه خواهد آمد] با وى روانه ساخت. معاويه، عبارت «شتر يا حيوان نَر بينى مهار شده» را در همين نامه به كار برد، نه در نامه‌اى كه با ابو مسلم روانه كرده بود. در آن نامه، نه عبارت مزبور، بلكه اين عبارت بود: «بر خلفا حسد ورزيدى و به ايشان ستم راندى. اين را از چپ نگريستن و دشنامگويى و آه سرد كشيدن و درنگت در بيعت با خلفا دريافتيم».

البتّه بسيارى از افراد، اين دو نامه را از يكديگر باز نمى‌شناسند و آنچه ميانشان شهرت دارد، همان نامه ابو مسلم است و اين عبارت را از آنِ همان مى‌شمارند؛ ليكن عبارت مزبور در نامه [همراهِ‌] ابو امامه آمده است. آيا نمى‌نگرى كه اين عبارت در پاسخ اين نامه، باز آمده؛ و اگر در نامه [همراهِ‌] ابو مسلم بود، در پاسخِ همان باز مى‌آمد؟

٤/ ١٠

پاسخ‌هاى هوشمندانه امام‌

٢٣٨٧. امام على ٧ از نامه او به معاويه؛ و اين نامه از نيكوترين نامه‌هاست:

امّا بعد؛ نامه‌ات به من رسيد كه در آن، ياد كرده‌اى كه خداوند، محمّد ٦ را براى [ابلاغ‌] دين خود برگزيد و او را با كسانى كه خود نيروشان بخشيده بود، نيرومند