دانشنامه اميرالمؤمنين بر پايه قرآن، حديث و تاريخ - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٢٨١ - ١/ ١ زمان نبرد

فصل يكم

سيماى نبرد[١]

١/ ١

زمان نبرد

پس از گذشت چهار ماه از خاموش شدن فتنه ناكثين (به رهبرى عايشه، طلحه و زبير) و در زمانى كه هنوز زخم‌هاى آن پيكار، بهبود نيافته بود و خون‌هاى ريخته شده، نخشكيده بود، اسلام علوى با فتنه قاسطين (به رهبرى معاويه) رو به رو گرديد. امام على ٧ در پنجم شوال سال ٣٦ هجرى براى خاموش كردن اين فتنه از كوفه حركت كرد و در اواخر ماه ذى‌قعده و به هنگام بار افكندن سپاهيان در صفّين، درگيرى غافلگير كننده‌اى براى مسلّط شدن بر شريعه فرات، رخ داد؛ چرا كه پيش از آمدن على ٧ و سپاهيانش، لشكريان معاويه بر آن، مسلّط شده بودند و اين درگيرى به پيروزى سپاه امام على ٧ انجاميد.

در ماه ذى‌حجه نيز درگيرى‌هاى شديدى ميان دو سپاه، صورت گرفت تا اين كه در محرّم سال ٣٧، ميان دو گروه، آتش‌بس اعلام گرديد؛ ولى جنگ، پايان نيافت‌

[١]. براى آگاهى بيشتر در خصوص اين فصل، به نقشه‌هاى ضميمه كتاب مراجعه شود.