دانشنامه اميرالمؤمنين بر پايه قرآن، حديث و تاريخ - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٥٧٧ - ٧/ ٥ بدى را با خوبى پاداش دادن

از آن پس، اشتر شمشيرزنان به سوى انبوه لشكر شام حمله بُرد تا شاميان را از آب به عقب راند.

٢٤٥٠. شرح نهج البلاغة: سپاه معاويه آب را از على ٧ بازداشته، بر شريعه فرات مسلّط شدند و سرانِ شام به معاويه گفتند: آنان را از تشنگى بكُش، همان سان كه ايشان، عثمان را تشنه لب كشتند.

آن‌گاه، على ٧ و يارانش از ايشان خواستند كه آب را بر آنان بگشايند. گفتند: نه. به خدا سوگند، قطره‌اى آب [نخواهيمت داد] تا تشنه‌لب بميرى، همان گونه كه [عثمان‌] ابن عفّان مُرد.

چون [على ٧‌] بديد كه مرگِ حتمى در پيش است، سپاهش را پيش كشيد و به سپاهيان معاويه، با حملاتى سنگين يورش برد و پس از كشتارى وحشتناك كه در آن، سرها و دست‌ها [ى بسيار] فرو افتاد، ايشان را از پايگاه‌هاشان دور كرد و آب را از آنان ستاند، به گونه‌اى كه سپاه معاويه در بيابان قرار گرفت و از آب، دور افتاد.

٧/ ٥

بدى را با خوبى پاداش دادن‌

٢٤٥١. الكامل فى التّاريخ در بيان جنگ بر سر آب: [سپاه على ٧‌] با سپاه شام جنگيدند تا ميان آب و آنان فاصله انداختند و آب در چنگ ياران على ٧ افتاد. پس گفتند: به خدا سوگند، شاميان را از آن نمى‌نوشانيم!

على ٧ به يارانش پيك فرستاد: «به قدر حاجت از آب برگيريد و اجازه دهيد كه ايشان [هم‌] برگيرند، كه همانا خداوند، پيروزىِ شما را از رهگذرِ سركشى و ستمِ آنان مقرّر فرمود [پس شما، خود، ستم مكنيد]».

٢٤٥٢. مُروج الذّهب: از آن پس كه سپاه على ٧ لشكر معاويه را از آب دور كرد، معاويه به عمرو بن عاص گفت: اى ابو عبد اللّه! درباره اين مرد چه گمان دارى؟ آيا از آن رو