دانشنامه اميرالمؤمنين بر پايه قرآن، حديث و تاريخ - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٥٦٩ - ٧/ ٤ تسلط ياران امام بر آب

زشت‌پيشه‌اى همچون تو و همانندانت باز مى‌گيرد، [از جمله‌] همين كس كه خداوند در كتابش او را فاسق خوانده؛ [همين‌] وليد بن عقبه كه نماز صبح را در حال مستى چهار ركعت خواند، حال آن كه امام جماعت مردم بود و باز گفت: مى‌خواهيد بيشتر برايتان بگويم؟ و از همين رو، به آيين اسلام شلّاقش زدند.

پس ياران معاويه، با شمشير بر سرش ريختند؛ امّا معاويه گفت: از او دست برداريد كه پيام‌رسان است.

٧/ ٣

برانگيختنِ ياران براى تسلّط بر آب‌

٢٤٤٥. امام على ٧ برگرفته خطبه وى، آن‌گاه كه سپاه معاويه در صِفّين، شريعه فرات را از سپاه امام ٧ گرفته، آب را بر ايشان بستند: همانا شما را بر سفره جنگ فرا خواندند. پس يا تن به ذلّت دهيد و از مرتبه خويش فرو افتيد، يا شمشيرهاتان را از خون و كامتان را از آب سيراب كنيد. پس مرگ در اين است كه با شكست زندگى كنيد و زندگى در اين كه پيروز بميريد.

هَلا كه معاويه جماعتى از گم‌راهان را [به جنگ‌] كشانده و حقيقت را از آنان پوشيده داشته تا گلوهاى خود را هدف تير مرگ سازند!

٧/ ٤

تسلّط ياران امام بر آب‌

٢٤٤٦. الأخبار الطوال: عراقيان آن روز و شب را بى آب به سر بردند، مگر غلامانى كه دو فرسنگ راه پيموده، به سوى بيشه‌زار رفته، آب برگرفته بودند. پس على ٧ را اندوهى سخت فرا گرفت و از مصيبت تشنگى ايشان سينه‌اش تنگ شد. سپس‌