دانشنامه اميرالمؤمنين بر پايه قرآن، حديث و تاريخ - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ١٨٥ - ٩/ ٣ تشويق يارانش به پيكار

و با بردبارى، سبُك‌سرى را و با شكيبايى، ناشكيبايى را و با هدايت، گم‌راهى را و با ايمان، كفر را.

پروردگارا! بر من در اين كارها منّت گذار كه تو سرپرست صالحانى و پاداش نيكوكاران را تباه نمى‌سازى؛ و سپاس، تنها از آنِ خداوند پروردگارِ جهانيان است.

٩/ ٣

تشويق يارانش به پيكار

٢٢٢٢. الجمل: امير مؤمنان، سه روز به جمليان مهلت داد تا دست بردارند و حرمت نگه دارند؛ ولى چون پافشارى آنان را بر مخالفت ديد، در ميان يارانش برخاست و فرمود:

«اى بندگان خدا! با سينه‌هاى گشاده، به سوى اين گروه، حمله بريد؛ چرا كه آنان بيعتم را شكستند، پيروانم را كشتند، كارگزارم را شكنجه دادند و او را پس از اين كه با زدنى سخت و مجازاتى شديد، آزار و اذيّت كردند، از بصره بيرون راندند، درحالى‌كه او پيرمردى است از چهره‌هاى سرشناس انصار و اهل فضيلت. براى او حرمتى نگه نداشتند و سِنْديان را كه مردانى صالح بودند به قتل رساندند و حُكَيم بن جَبَله را چون براى خدا نسبت به آنان خشم گرفته بود، ظالمانه و با دشمنى كشتند و پس از آن كه پيروان من از دست آنان گريختند، تعقيبشان كردند و آنان را در هر پَستى و بلندى‌اى گرفتند و با شكنجه و زجر، گردن زدند. آنها را چه شده است؟! «خداوند، آنان را بكُشد. كى [به سوى حق‌] بازگردانده مى‌شوند».

اى بندگان خدا! به سويشان بشتابيد و چون شير، بر آنان يورش ببريد؛ چرا كه آنان، اشرارند و كسانى كه آنها را بر باطلْ يارى مى‌دهند نيز از اشرارند. با شكيبايى و به حساب خدا گذاردن و آمادگى روحى خود، با آنان رو به رو شويد. به‌راستى كه شما مبارزه‌جو و پيكاركننده‌ايد و جان خويش را براى ضربه شمشير و نيزه و جنگ با هماوردان، آماده ساخته‌ايد.

هركس به‌هنگام سختى در خود، آرامشى احساس كرد و به هنگام رو در رويى،