دانشنامه اميرالمؤمنين بر پايه قرآن، حديث و تاريخ - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٥٧٣ - ٧/ ٤ تسلط ياران امام بر آب

پس سويشان روان گشت. آن‌گاه كه به ايشان نزديك شدند، به جانبشان تاختند و تير افكندند. پس از ساعتى تيرافكنى، با نيزه‌ها يكديگر را زدند و سپس به شمشير دست بردند و چندى جنگيدند.

معاويه، يزيد بن اسد بِجلى قَسرى، جدّ خالد بن عبد اللّه قَسرى را با سواران به سوى ابو اعور روان كرد و آنان به راه افتادند.

على [نيز] شَبَثِ بن رِبعى رياحى را فرستاد و [بدين‌سان‌] جنگ شدّت گرفت.

آن‌گاه، معاويه، عمرو بن عاص را با سپاهى بسيار روانه كرد و او به يارى ابو اعور و يزيد بن اسد شتافت.

على ٧ [نيز] اشتر را با سپاهى گران گسيل داشت و او به يارى اشعث و شبث روان شد و [بيش از پيش‌] جنگ شدّت يافت.

عبد اللّه بن عوف ازْدى احمرى [به گاه رجز خواندن، مى‌] گفت:

آبِ رونده فرات را براى ما بگشاييد

يا برابرِ لشكر انبوه ما مقاومت كنيد.

هر سالار جانبازى، جانش را به فروش نهاده‌

و با نيزه تازنده‌اش هجوم آورده است.

با يورش‌هاى پياپى، سرهاى بسيارى از دشمنان را جدا مى‌كند

و جز از خداى يگانه چيره، پروا ندارد.

و با سپاه شام جنگيدند تا آن‌گاه كه آب به رويشان گشوده شد و در دست ياران على ٧ افتاد.

٢٤٤٩. وقعة صِفّين به نقل از صعصعة بن صُوحان: اشتر در آن كارزار، هفت تن را كُشت ... نخستين كسى از شاميان كه در آن نبرد، به دست اشتر كشته شد، مردى بود به نام‌