دانشنامه اميرالمؤمنين بر پايه قرآن، حديث و تاريخ - محمدی ریشهری، محمد - الصفحة ٢٣٣ - ١٠/ ١ بزرگوارى
فصل دهم
پس از پيروزى
١٠/ ١
بزرگوارى
٢٢٦٢. امام باقر ٧: على ٧ به منادىاش در جنگ بصره (جملْ) دستور داد كه فرياد زند: فراريان از جنگ، دنبال نمىشوند. زخمىها كشته نمىشوند. اسيران به قتل نمىرسند. هركس در خانهاش را ببندد، در امان است وهركس سلاحش را بر زمين اندازد، در امان است و هيچ چيز از اموال آنان (جمليان) [به غنيمت] گرفته نمىشود.[١]
٢٢٦٣. الأخبار الطوال: على ٧ در ميان يارانش ندا داد: «هيچ فرارىاى را دنبال مكنيد. زخمىها را به قتل نرسانيد. هيچ مالى را غارت نكنيد و هركس سلاحش را بر زمين اندازد، در امان است و هركس درِ خانهاش را ببندد، در امان است».
٢٢٦٤. الجمل به نقل از معاذ بن عبيد اللّه تميمى: به خدا سوگند، ياران على ٧ را ديدم كه به شتر [عايشه] رسيده بودند و از ميان آنان، كسى بانگ برآورد: شتر را پى كنيد! آن را پِى كردند و بر زمين افتاد. آنگاه على ٧ فرياد برآورد: «هركس اسلحه بر زمين اندازد، در امان است و هركس وارد خانهاش گردد، در امان است».
[١]. چنان كه از احاديث ٢٢٦٥ و ٢٢٩٠ و ... برداشت مىشود، بازماندگان لشكر جمل، اجازه يافتند كه اموالشان را با خود ببرند؛ اگر چه اثاث و اسلحه كشتگان و فراريانى كه بازنگشتند، بر جاىْ ماند و امام ٧ آنها را ميان سپاه خويش، تقسيم نمود.( م)