خدا را، خدا را در باره زنان و مملوكانتان؛ زيرا آخرين سخن پيامبرتان اين بود كه فرمود:" شما را در حقّ دو موجودِ ناتوان، سفارش مى‌كنم: زنان و مملوكانتان".

نماز، نماز، نماز! در راه خدا از سرزنش هيچ سرزنشگرى مهراسيد تا [در نتيجه‌] خداوند، شما را از شرّ هر آن كه آزارتان مى‌دهد و بر شما ستم مى‌كند، نگه دارد. با مردم، همان گونه كه خداوند عز و جل فرمانتان داده است، نيكو سخن بگوييد و امر به معروف و نهى از منكر را فرو مگذاريد كه [اگر چنين كنيد،] خداوند، بَدان شما را زمامدار امور شما مى‌گرداند و آن گاه هر چه در حقّ آنان نفرين كنيد، مستجاب نمى‌شود.

اى فرزندان من! بر شما باد كه به يكديگر بپيونديد و به يكديگر بذل و بخشش كنيد و نسبت به هم نيكى روا داريد و از قطع رابطه و پشت كردن به همديگر و پراكندگى بپرهيزيد. در راه نيكى و پرهيزگارى، هميارى كنيد و در كار گناه و ستم، همكارى نكنيد. از خدا بترسيد، كه كيفر خدا سخت است. خداوند، شما خانواده را حفظ كند و [حرمت‌] پيامبرتان را در ميان شما نگه دارد! شما را به خدا مى‌سپارم و بدرود مى‌گويم و رحمت و بركات خدا را برايتان خواهانم».

٨٤٥. امام باقر عليه السلام‌- در سفارش خود به جابر بن يزيد جعفى-: بِدان كه تو دوستدار ما نخواهى بود، مگر آن گاه كه اگر همه همشهريانت عليه تو هم‌داستان شوند و [يك‌زبان‌] بگويند:

«تو آدم بدى هستى»، اين اندوهگينت نسازد و اگر بگويند: «تو آدم خوبى هستى»، اين [نيز] شادمانت نكند؛ بلكه خود را با كتاب خدا بسنج. اگر ديدى پوينده راه آنان هستى و از آنچه قرآن به اعراض از آن فرا خوانده، روى گردانى و به آنچه ترغيب كرده، راغبى و از آنچه بيم داده است، بيمناكى، پس ثابت‌قدم باش و مژده‌ات باد كه آنچه در باره تو گفته مى‌شود، زيانت نمى‌رساند؛ امّا اگر ديدى از قرآن جدايى، پس چرا بايد خود را بفريبى؟!

٨٤٦. امام باقر عليه السلام‌- در سفارش به برخى شيعيان خود-: اى گروه شيعيان ما! توصيه‌ها و سفارش ما به دوستانمان را بشنويد و نيك در يابيد: راست‌گفتار باشيد، به سوگندتان با دوستان و دشمنانتان وفادار باشيد، با اموالتان به مدد يكديگر بشتابيد، قلباً يكديگر را دوست‌