خدا را، خدا را در حقّ يتيمان! مبادا خوراك آنان را دير به دير رسانيد و در برابر ديدگان شما تباه شوند؛ زيرا شنيدم كه پيامبر خدا صلى الله عليه و آله مى‌فرمايد:" هر كس يتيمى را سرپرستى كند تا اين كه بى‌نياز شود، خداوند عز و جل به سبب اين كار، بهشت را بر او واجب مى‌سازد، همان گونه كه براى خوردن مال يتيم، دوزخ را واجب فرموده است".

خدا را، خدا را در باره قرآن! مبادا در عمل به آن، ديگران بر شما سبقت جويند.

خدا را، خدا را در حقّ همسايگانتان؛ چرا كه پيامبر صلى الله عليه و آله در باره آنان سفارش كرده است! پيامبر خدا صلى الله عليه و آله پيوسته در حقّ آنها سفارش مى‌كرد، تا جايى كه گمان برديم براى آنان ميراث قرار مى‌دهد.

خدا را، خدا را در باره خانه پروردگارتان! تا زنده ايد، آن را از وجود خود، خالى مگذاريد؛ زيرا اگر رها شود، مهلت داده نخواهيد شد [و به زودى، انتقام و عذاب الهى بر شما فرود خواهد آمد] و كمترين دستاوردِ كسى كه آهنگ زيارت آن مى‌كند، اين است كه گناهان گذشته او آمرزيده مى‌شوند.

خدا را، خدا را در باره نماز؛ زيرا بهترين عمل است و ستونِ دينِ شماست.

خدا را، خدا را در باره زكات؛ زيرا خشم پروردگارتان را فرو مى‌نشاند.

خدا را، خدا را در باره ماه رمضان؛ زيرا روزه، آن محافظى در برابر آتش است.

خدا را، خدا را در باره حقّ درويشان و مستمندان! پس آنان را در زندگى خود شريك گردانيد.

خدا را، خدا را در باره جهاد كردن با مال و جان و زبان خود؛ زيرا در حقيقت، دو كس جهاد مى‌كنند: پيشواى هدايت يا كسى كه از او فرمان بَرَد و از رهبرى او پيروى كند.

خدا را، خدا را در باره فرزندان پيامبرتان! مبادا با حضور شما و در ميان شما ستمى ببينند، در حالى كه مى‌توانيد از آنان دفاع كنيد.

خدا را، خدا را در باره آن دسته از ياران پيامبرتان كه بدعتى ننهادند و بدعت‌گذارى را پناه ندادند؛ زيرا پيامبر خدا صلى الله عليه و آله در حقّ آنان سفارش فرمود و بدعت‌گذار از آنها و جز آنها را و نيز پناه دهنده بدعت‌گذار را لعنت كرد.