پيشى گرفت؛ پيشى گرفت؛ به سوى كسى كه خداوند با يارى رساندن او پيامبرش را از يارى ديگران بى‌نياز كرد، در حالى‌كه مردمْ او را يارى نكردند؛ به او (پيامبر ٦) نزديك شد، در حالى‌كه مردم از او دورى مى‌جُستند، و با او نماز گزارْد، در حالى‌كه مردمْ مشرك بودند؛ همراه او پيكار كرد، در حالى‌كه مردمْ فرار مى‌كردند و با او به ميدان آمد، در حالى‌كه مردم از ترس، پيش نمى‌رفتند؛ كسى‌كه پيامبر ٦ را تصديق كرد، در حالى‌كه مردمْ او را تكذيب مى‌كردند؛ به سوى كسى كه در هيچ جنگى مغلوب نشد و در پيشى گرفتن در اسلام، همتايى ندارد.

[اينك‌] او از شما كمك مى‌خواهد و شما را به سوى حق، دعوت مى‌كند و شما را فرمان مى‌دهد كه به‌سويش حركت كنيد و يارى‌اش دهيد و او را بر قومى كه بيعتش را شكستند، ياران شايسته او را كشتند و فرماندارانش را مُثله كردند و بيت‌المال او را غارت نمودند، يارى دهيد. پس به سوى او حركت كنيد. خدايتان رحمت كند! پس امر به معروف و نهى از منكر كنيد و [براى فرداى خود] چيزى را آماده كنيد كه صالحان آماده مى‌كنند».

[ابو مِخْنَف مى‌گويد:] جابر بن يزيد برايم روايت كرد و گفت: تميم بن حذيم ناجى برايم روايت كرد و گفت: حسن بن على ٧ و عمّار بن ياسر، نزد ما آمدند تا از مردم بخواهند كه به سوى على ٧ بسيج شوند و نامه او با آنان بود. وقتى از خواندن نامه او فارغ شدند، حسن ٧ از جاى برخاست. او جوانى نورس بود و به خدا سوگند، به جهت كمى سن و دشوارى موقعيتش بر او نگران بودم.

مردم بدو خيره شده بودند و مى‌گفتند: بارخدايا! سخن پسر دختر پيامبر ما را استوار گردان.

حسن ٧ دستش را برعصايى كه بر آن تكيه مى‌كرد، گذاشت (به خاطر بيمارى‌اى كه داشت، ناتوان شده بود) و فرمود:

«سپاسْ از آنِ خداوندِ عزّتمند و جبّار است. او يگانه قهّار و بزرگِ متعال است. «براى او يكسان است: كسى از شما كه سخن خود را نهان كند و كسى كه آن را فاش سازد و كسى كه خويشتن را به شبْ پنهان دارد و در روز، آشكارا حركت كند». سپاس مى‌گويم او را بر زيبايى آزمايش و بلا و پشت هم درآمدن نعمت‌ها و برآنچه ما دوست مى‌داريم و يا ناخوش‌مى‌انگاريم، از سختى و آسانى، و گواهى مى‌دهم كه‌خدايى جز او نيست؛ يگانه است‌و شريكى براى‌او نيست.

و [شهادت مى‌دهم بر] اين كه محمّد، بنده و فرستاده اوست. بر ما با پيامبرى او منّت نهاد و او را به رسالت خويش، ويژه ساخت و وحى‌اش را بر او فرو فرستاد و او را از ميان تمامى آفريدگانش برگزيد و در هنگام بت‌پرستى و فرمانبردارى از شيطان و انكار خداوندِ بخشاينده، او را به سوى انس و جِن فرستاد. پس درود خدا بر او و خاندانش باد، و خداوند، او را از بهترين پاداشى كه به مسلمانان عطا مى‌فرمايد، پاداش دهد!