دانشنامه اميرالمؤمنين بر پايه قرآن، حديث و تاريخ - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٧٢ - ٢ محمد بن ابى بكر

مورد اعزام محمّد بن ابى بكر، اتّفاق نظر دارند؛ اگرچه درباره ترتيب فرستاده شدن او اختلاف است. بعضى اعزام او را قبل از هاشم بن عتبه دانسته‌اند[١] و بعضى آن را بعد از بازگشت هاشم از كوفه‌[٢] و بعضى هم زمانى را براى آن ذكر نكرده‌اند.[٣]

درباره همراهيان محمّد بن ابى بكر هم اختلاف است. برخى از محمّد بن عون،[٤] برخى از محمّد بن جعفر،[٥] برخى از محمّد بن حنفيّه‌[٦] و برخى از عبد اللّه بن عبّاس‌[٧] نام برده‌اند.

به زودى درباره اين افراد، جداگانه سخن خواهيم گفت.

٣. حسن بن على و عمّار بن ياسر

امام حسن ٧ و عمّار بن ياسر، به‌طور قطع از نمايندگان امام على ٧ به كوفه‌اند. پس از آن كه ساير نمايندگان امام على ٧ نتوانستند ابو موسى و مردم كوفه را به همراهى با على ٧ ترغيب كنند، امام ٧ اين دو بزرگوار را به كوفه فرستاد. متون مربوط به سخنرانى‌هاى ايشان در كوفه و بحث و گفتگوهاى آنان با ابو موسى اشعرى در كتب تاريخى و حديثى ذكر شده است.

اينان، در نهايت نيز به همراه لشكر كوفه به سپاه امام على ٧ ملحق شدند. برخى متون، اعزام سپاه كوفه را نتيجه فعّاليت‌هاى اين دو تن مى‌دانند[٨] و بعضى ديگر، از

[١]. تاريخ الطبرى: ج ٤ ص ٤٩٩.

[٢]. أنساب الأشراف: ج ٣ ص ٣١، شرح نهج البلاغة: ج ١٤ ص ١٠.

[٣]. الجمل: ص ٢٥٧.

[٤]. تاريخ الطبرى: ج ٤ ص ٤٧٧.

[٥]. تاريخ الطبرى: ج ٤ ص ٤٧٨، شرح نهج البلاغة: ج ١٤ ص ٨.

[٦]. الجمل: ص ٢٥٧.

[٧]. أنساب الأشراف: ج ٣ ص ٣١، شرح نهج البلاغة: ج ١٤ ص ٨.

[٨]. أنساب الأشراف: ج ٣ ص ٣٢، الجمل: ص ٢٦١ و ٢٦٢.