دانشنامه اميرالمؤمنين بر پايه قرآن، حديث و تاريخ - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٥١ - ٥/ ٤ موضع ابو موسى در برابر فرستادگان امام على

برادرِ پيامبرتان و پسر عموى او از شما براى يارى دين خدا درخواست حركت كرده است و خداوند، شما را با حقّانيت دينتان و احترام مادرتان (عايشه) آزموده است. حقوق دين، واجب‌تر و احترامش بيشتر است.

اى مردم! دنباله‌روِ پيشوايى باشيد كه [نيازى به‌] تأديب ندارد و دين‌شناسى است كه او را [نيازى به‌] تعليم نيست و توانمندى است كه سستى و شكست ندارد و داراى سابقه‌اى در اسلام است كه كسى جز او آن را ندارد؛ و به راستى اگر شما نزد او حاضر شويد، حقيقتِ كارتان را بر شما روشن مى‌سازد اگر خدا خواهد.

٥/ ٤

موضع ابو موسى در برابر فرستادگان امام على‌

٢١٥٣. تاريخ الطبرى به نقل از محمّد و طلحه: ابو موسى بيرون آمد و حسن ٧ را ملاقات كرد و او را در آغوش كشيد و رو به سوى عمّار كرد و گفت: اى ابو يقظان! تو هم به همراه دشمنان با اميرمؤمنان دشمنى مى‌كنى؟ پس خودت را در جرگه فاجران قرار داده‌اى.

عمّار گفت: چنين نكردم و چرا نسبت به من بدگويى مى‌كنى؟

حسن ٧ سخن آن دو را بُريد و روبه سوى ابو موسى نمود و فرمود: «اى ابو موسى! چرا مردم را از ما مى‌رانى؟ به خدا سوگند، نه ما جز اصلاح، قصد ديگرى داريم و نه از كسى مانند امير مؤمنان بر چيزى بايد هراس داشت».

ابو موسى گفت: راست مى‌گويى پدر و مادرم فدايت!؛ وليكن مشاور، امين است. از پيامبر خدا شنيدم كه مى‌فرمود: «فتنه‌اى رُخ خواهد داد كه در آن زمان، آن كس كه بنشيند، بهتر است از كسى كه برخيزد، و آن كه برخيزد، بهتر است از كسى كه پياده به راه افتد، و پياده، بهتر است از سواره». خداوند عز و جل ما را برادر قرار داد و مال و خونمان را بر يكديگر حرام گردانيد و فرمود: «اى كسانى كه ايمان آورده‌ايد! اموال همديگر را به ناروا مخوريد ... و همديگر را مكُشيد؛ زيرا خدا همواره با شما مهربان است» و خداوند عز و جل فرموده است: