دانشنامه اميرالمؤمنين بر پايه قرآن، حديث و تاريخ - محمدی ریشهری، محمد - الصفحة ٣٨٧ - ٣/ ١ كنار گذاردن معاويه
فصل سوم
سياست على
٣/ ١
كنار گذاردن معاويه
پيش از اين گفتيم كه يكى از نخستين اقدامات امام على ٧ پس از بيعت مردم براى آغاز اصلاحات، بركنار كردن كارگزاران عثمان بود.[١] سياستمداران علاقهمند به امام ٧، بر كنارى دو نفر را مصلحت نمىدانستند: معاويه و ابو موسى اشعرى.
سرانجام با توضيحات بسيار و وساطتهاى مالك اشتر، امام ٧ با ابقاى ابو موسى موافقت كرد؛ امّا در مورد معاويه، هر چه براى قانع كردن على ٧ تلاش كردند، نتيجهاى نداشت و ايشان، ابقاى او بر حكومت شام را حتى براى يك لحظه روا ندانست.
معاويه نيز نه خود با امام ٧ بيعت كرد و نه گذاشت مردم شام با ايشان بيعت كنند و از همان روز اوّل حكومت امام ٧، توطئه عليه او را شروع كرد و زمينه را براى برخورد نظامى فراهم ساخت.
نخستين سؤال در اين زمينه اين است كه: چگونه مىتوان اين اقدام امام ٧ را
[١]. ر. ك: ج ٣ ص ٥٦٣( كنار نهادن كارگزاران عثمان).