دانشنامه اميرالمؤمنين بر پايه قرآن، حديث و تاريخ - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٢٩٥ - ١/ ٨ تعداد كشتهها در جنگ صفين

عامر، مروان بن حَكم و عتبة بن ابى سفيان.

٢٣٠٨. وقعة صِفّين: عتبة بن ابى سفيان، وليد بن عتبه، مروان بن حكم، عبد اللّه بن عامر و ابن طلحة الطلحات،[١] نزد معاويه گِرد آمدند. عتبه گفت: بى گمان، كار ما و على، شگفت است. هيچ يك از ما نيست كه خونى بر گردن على، و عليه او حجّت نداشته باشد. امّا من: او جدّم را كُشت و در ريختن خون عموهايم در جنگ بدر، شريك بود؛ و امّا تو اى وليد!: پدرت را در جنگ جمل به قتل رساند و برادرانت را يتيم كرد؛ و امّا تو اى مروان!: پس آن گونه‌اى كه شاعر جاهلى سروده است:

علباء،[٢] آنان را دغدار وا نهاد

و اگر بر او دست يابند، كشته خواهد شد.

معاويه گفت: اين، اعتراف بود. پس غيورانْ كجا هستند؟

مروان گفت: چه غيورانى مى‌خواهى؟

معاويه گفت: كسى مى‌خواهم كه با نيزه‌ها سوراخ سوراخ شود.

مروان گفت: به خدا سوگند كه ياوه مى‌گويى. به درستى كه وجود ما بر تو گران آمده است.

ر. ك: ص ٣٠١ (شخصيت سران قاسطين).

١/ ٨

تعداد كشته‌ها در جنگ صفّين‌

مشهورْ آن است كه كشته‌هاى عراقيان، ٢٥ هزار نفر بود و كشته‌هاى شاميان،

[١]. ر. ك: پاورقى حديث ٢٠٢٢.

[٢]. علباء بن حارث كاهلى، قاتل پدر شاعر( امرؤ القيس) است.