ترجمه من لا يحضره الفقيه شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر؛ غفاري، محمد جواد؛ بلاغي، صدر - الصفحة ٥٥ - *(زناشوئيهائى كه خداوند حلال كرده و آنچه را كه حرام كرده است) *

مهريّه را به عهده او گذاشت ولى قبل از كاميابى از دنيا رفت حكم آن چيست؟ فرمود:

مهر معيّنى ندارد ولى ارث مى‌برد.

٤٤٥١- علىّ بن جعفر از برادرش موسى بن جعفر عليهما السّلام نقل كرده گويد: پرسيدم: مردى زنى را تزويج كرد و پيش از آنكه با او همبستر شود مرتكب زنا شد حكمش چيست؟ فرمود: مرد را حدّ شرعى ميزنند و سرش را مى‌تراشند و ميان او و زوجه‌اش جدائى مياندازند و تا يك سال او را تبعيد مى‌كنند.

٤٤٥٢- طلحة بن زيد از حضرت صادق از پدرش عليهما السّلام روايت كرده كه فرمود: در كتاب امير المؤمنين ٧ خواندم: مرديكه زنى را به عقد نكاح خود در آورده و قبل از كاميابى از او با ديگرى زنا كرد، زوجه‌اش بروى حلال نيست چون زنا كار است و آن دو را از هم جدا سازند و نيم مهر را بايد به زوجه بپردازد.

شرح: «عدم حليّت زوجه حمل بر كراهت شده، و وجوب جدائى حمل بر استحباب».

٤٤٥٣- و در روايت سكونى از حضرت صادق از پدرش عليهما السّلام فرمود:

امير المؤمنين ٧ در مورد زنى كه پيش از دخول و همبسترى با شوهر خود مرتكب زنا شود فرمود: ميان او و همسرش جدائى اندازند و مهرى ندارد زيرا گناه از ناحيه‌