ترجمه من لا يحضره الفقيه شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر؛ غفاري، محمد جواد؛ بلاغي، صدر - الصفحة ٤٧٥ - باب قصاص و مقدار ديه

كشته‌ام صحّه گذارد، ديگر بر آن كس كه خود را قاتل عمدى معرّفى كرده است، چيزى نيست، و نميتواند متعرّض او بشود.

٥٢٠١- عبد الرّحمن بن حجّاج گويد: از ابن أبي ليلى (قاضى سنّى) شنيدم كه ميگفت: ديه نفس در زمان جاهليّت يك صد شتر بوده. و رسول خدا ٦ همان را تثبيت فرمود، سپس بر گاوداران دويست گاو مقرّر فرموده، و بر گوسفندداران هزار گوسفند، و بر پارچه‌فروشان هزار حلّه، عبد الرّحمن گويد: من از امام صادق ٧ روايت ابن أبى ليلى را پرسيدم، فرمود امير المؤمنين ٧ ميفرمود: ديه (نفس) هزار دينار و قيمت هر دينار ده درهم مى‌باشد، و كسانى كه سرمايه‌شان پول طلا است هزار دينار، و كسانى كه سرمايه‌شان نقره است ده هزار درهم، و اين براى ساكنان شهرها و قرى است، ولى براى باديه‌نشينان يك صد شتر است، و براى اهالى قرى و دهات دويست گاو، و يا هزار گوسفند است.

٥٢٠٢- كليب بن معاويه گويد: شنيدم كه امام صادق ٧ مى‌فرمود: هر كس در ماه حرام كسى را عمدا بكشد، ديه مقتول يك و يك سوّم ديه‌