ترجمه من لا يحضره الفقيه شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر؛ غفاري، محمد جواد؛ بلاغي، صدر - الصفحة ٤٨ - *(زناشوئيهائى كه خداوند حلال كرده و آنچه را كه حرام كرده است) *

دادن و دايه بودن است».

٤٤٣٣- يونس بن يعقوب گويد: از امام صادق ٧ سؤال كردم محرم مى‌تواند در حال احرام ازدواج كند؟ فرمود: نه و نيز نميتواند براى محلّ زنى تزويج كند.

٤٤٣٤- و در خبر ديگرى آمده كه فرمود: همانا محرم چنانچه براى كسى زنى را تزويج كند يا براى خود زنى را صيغه نكاح بخواند هر دو باطل است.

٤٤٣٥- و عبد اللَّه بن سنان گويد: از امام صادق ٧ پرسيدم: مردى كنيزى داشت، او را برهنه كرده اندام او را با شهوت نگريست، آيا از آن كنيز پدر آن مرد مى‌تواند كام گيرد، و به عكس اگر از آن پدر بود پسر مى‌تواند با او همبستر شود؟

فرمود: هر گاه پدر نظرى از روى شهوت بدو كرد و اندامى از او را كه بر ديگران حرام بود نگريست بر پسر حرام است و اگر فرزند اين عمل را انجام داد بر پدر حرام مى‌شود.

٤٤٣٦- ابو عبيده حذّاء گويد: از امام صادق ٧ شنيدم كه ميفرمود:

زنى را كه عمّه و يا خاله و يا خواهر رضاعيش در حباله نكاح انسان است نميتوان گرفت، گويد: و آن حضرت ٧ فرمود: امير المؤمنين ٧ به رسول خدا