ترجمه من لا يحضره الفقيه شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر؛ غفاري، محمد جواد؛ بلاغي، صدر - الصفحة ٥٠ - *(زناشوئيهائى كه خداوند حلال كرده و آنچه را كه حرام كرده است) *

٤٤٣٩- عبد اللَّه بن سنان از امام صادق ٧ پرسيد: آيا شخصى كه قصد ازدواج دارد ميتواند بموى زنى كه ميخواهد با او نكاح كند نظر كند؟ فرمود: آرى چرا كه وى را با مبلغ گزافى بدست مى‌آورد.

شرح: «فقهاء جايز ميدانند كه شخص زنى را كه اراده ازدواج با او دارد صورت و دستهاى وى را تا مچ دست بنگرد، و راجع به ساير اندام اختلاف دارند پاره‌اى گويند نظر كردن بموى او و محلّ زينتش در صورتى كه قصد ازدواج داشته باشد و احتمال قبولى زوجيّت را از ناحيه زن بدهد إشكال ندارد».

٤٤٤٠- زراره گويد: امام باقر ٧ فرمود: با زوجه دختر تا نه سال يا ده سالش تمام نشده همبستر مشو.

شرح: «چون رشد انسانها در مناطق مختلف فرق دارد، در بعضى از جاها دختران در نه سالگى تمام، رحمشان قابل باردارى شده و باصطلاح عادت ماهيانه مى‌شوند ولى در بعضى از سرزمينها تا سنّ بيست سالگى حائض نشده و قابل باردارى نيستند، لذا اگر حكم نه سال را بر هر منطقه كه دختر از همبسترى آسيب نمى‌بيند حمل كنيم و تخصيص دهيم به صواب نزديكتر و از تقوّل و افترا بر شارع دورترشده‌ايم و چنانچه از قواعد اصولى استفاده كرده و به اطلاق و عموم تمسّك كنيم و حكم نه سال را براى همه ربع مسكون با هر شرائط تجويز نمائيم از حقّ دور رفته و به خطا و تقوّل و افترا بر خدا نزديكترشده‌ايم».

٤٤٤١- و روايت شده است كه هر كس با دخترى كه هنوز نه سالش تمام‌