ترجمه من لا يحضره الفقيه شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر؛ غفاري، محمد جواد؛ بلاغي، صدر - الصفحة ١٤٦ - باب«رضاع» بمعنى شير دادن بطفل نوزاد

وَ يَجْعَلْ لَكُمْ جَنَّاتٍ وَ يَجْعَلْ لَكُمْ أَنْهاراً» (نوح ١٠- الى ١٢) (از خداوندتان آمرزش طلبيد زيرا كه او پوزش پذير است و باران پى در پى براى شما همى فرستد، و شما را بمال و فرزند مدد كند و شما را بوستانها دهد و آبهاى جارى.

ترجمه دعا: «بار الها مرا تنها مگذار و تو بهترين وارثانى، پروردگارا مرا فرزند از جانب خود عطا فرما تا در حيات من ولىّ من باشد و پس از مرگم برايم آمرزش طلبد، و خداوندا او را از هر جهت كامل و سالم گردان، و شيطان را در انعقاد نطفه‌اش دخالتى مده، بار الها من از تو پوزش مى‌طلبم و بسوى تو بازمى‌گردم چرا كه تو خود آمرزنده و مهربانى».

باب «رضاع» بمعنى شير دادن بطفل نوزاد

٤٦٦١- سماعة بن مهران گويد: امام صادق ٧ فرمود: مدّت زمانى كه لازم است نوزاد را با شير پرورش داد بيست و يكماه است، هر چه از اين مدت كم شود در حقّ كودك ستم شده است.

شرح: «در قرآن در سوره بقره: ٢٣٣ فرموده: الْوالِداتُ يُرْضِعْنَ أَوْلادَهُنَّ حَوْلَيْنِ كامِلَيْنِ‌ (مادران دو حول كامل نوزادان خود را شير ميدهند) و در آيه ديگرى در سوره احقاف ١٥ فرموده «وَ حَمْلُهُ وَ فِصالُهُ ثَلاثُونَ شَهْراً» (مدّت حمل تا بازگيرى از شيرش سى ماه خواهد بود) از اين دو آيه شريفه چنين استفاده مى‌شود كه مراد از دو حول بيست و يك ماه است چون بطور عادى مدّت حمل نه ماه است و چون از سى ماه نه ماه كسر شود بيست و يكماه باقى خواهد ماند، و شايد ناروا نباشد اگر بگوئيم اطفالى كه شش ماهه بدنيا مى‌آيند مدّت شيرشان بايد دو سال تمام يعنى بيست و چهار