ترجمه من لا يحضره الفقيه شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر؛ غفاري، محمد جواد؛ بلاغي، صدر - الصفحة ٥٤٢ - باب وجوب ديه بر آن كس كه لگد بميان دو پاى زنى زند و او ادعا كند كه از عادت افتاده است

باب آنچه در ديه ريش است هر گاه تراشيده شود

٥٣٣٢- در روايت سكونى از امام صادق ٧ آمده است كه امير مؤمنان ٧ در مورد ريش كه از بيخ كنده شود چنان كه ديگر نرويد ديه كامل حكم فرمود، و چنانچه برويد يك سوّم ديه.

باب در باره آنچه واجب مى‌شود بر كسى كه فرج همسرش را ببرد

٥٣٣٣- عبد الرّحمن بن سيابة گويد: امام صادق ٧ فرمود: همانا در كتاب علىّ ٧ چنين است كه اگر مردى فرج زوجه‌اش را از هر دو سو ببرد البتّه تاوان آن را براى زن بر گردن او نهم، و چنانچه باو ديه را نپردازد، با اجازه و مطالبه زن فرج او را بقصاص خواهيم بريد.

شرح: «علّامه مجلسى فرموده است: كسى را از فقها نديده‌ام كه بدين خبر عمل كرده باشد جز يحيى بن سعيد در جامع خود و صاحب شرايع گفته است: اين خبر متروك است».

باب وجوب ديه بر آن كس كه لگد بميان دو پاى زنى زند و او ادّعا كند كه از عادت افتاده است‌

٥٣٣٤- حسن بن محبوب از يكتن از رجالش از امام صادق ٧ نقل‌