ترجمه من لا يحضره الفقيه شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر؛ غفاري، محمد جواد؛ بلاغي، صدر - الصفحة ٤١ - *(زناشوئيهائى كه خداوند حلال كرده و آنچه را كه حرام كرده است) *

اين دو كاملا شناخته شود.

٤٤١٧- و زراره گويد: از امام صادق ٧ در مورد آيه شريفه كه ميفرمايد: «مرد زنا كار به همسرى نگيرد مگر زن بى‌عفّت يا مشرك را، و نيز زن زنا كار شوى نميگيرد مگر مرد زنا كار يا مشرك را- نور: ٣» فرمود: مراد زنان و مردان مشهور بزنا هستند آنان كه به اين عمل زشت معروفند، و اكنون نيز حكم همانست، هر كس كه حدّ زنا بر او جارى شده يا مشهور است به زنا، شايسته دختر دادن به او و وصلت كردن نيست تا هنگامى كه توبه‌اش كاملا شناخته شود.

شرح: غرض از «اليوم بتلك المنزلة» آنست كه حكم آيه در زمان رسول خدا ٦ در مورد متّهمين به زنا بود، و اكنون كما كان برقرار بوده و منسوخ نگشته است. آن طور كه برخى پنداشته‌اند.

٤٤١٨- و آن حضرت ٧ فرمود: زنهار بپرهيزيد از ازدواج با زنانى كه در يك بار سه طلاقه شده‌اند، زيرا آنان داراى شوهرند.

شرح: «مراد آنست كه سه طلاق در يكمجلس بدون اينكه مرد پس از طلاق اوّل رجوع كند و طلاق دوّم را بدهد و دوباره رجوع كند و طلاق سوّم را بدهد، درست نيست و زنى كه بلفظ «طلّقته ثلاثا» بى‌شاهد طلاقش داده‌اند مطلّقه نيست لذا شوهر دار است و ازدواج با او جائز نيست، و مسأله تحقيقش در كتاب طلاق مى‌آيد».