ترجمه من لا يحضره الفقيه شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر؛ غفاري، محمد جواد؛ بلاغي، صدر - الصفحة ٣٢ - *(باب ولى عقد و شاهدان و خطبه و مهريه) *

چنين باشد كه مهريّه را نپردازد، نزد خداوند عزّ و جلّ زنا كار است.

٤٤٠١- و امير المؤمنين ٧ فرمود: سزاوارترين شروطى كه بايد آن را پايبند بود و بدان وفا كرد، شروطى است كه در عقد نكاح قيد مى‌شود.

و در سنّت پيغمبر ٦ مهريّه پانصد درهم است، پس هر كس كه بر سنّت بيفزايد بايد به سنّت باز گردد، و اگر از پانصد درهم يكدرهم يا بيشتر از يك درهم را قبل از زفاف و همبسترى پرداخت و زوجه پذيرفت و بعد با او همبستر شده زفاف كرد ديگر چيزى مديون نيست، همانا براى زوجه همان مقدار است كه قبل از دخول گرفته است.

شرح: «اين فتوا مضمون بلكه تقريبا لفظ حديثى است كه محمّد بن سنان از مفضّل بن عمر نقل كرده و شيخ آن را در تهذيب آورده است، ولى بايد دانست كه محمّد بن سنان در كتب رجالى جرح شده و مورد طعن است و نيز مفضّل بن عمر را از بزرگان باطنيّه شمرده‌اند و علاوه بر اينكه خبر، خبر واحد است و سندى قابل اعتماد ندارد، همچنين با ظاهر آيه شريفه «وَ آتَيْتُمْ إِحْداهُنَّ قِنْطاراً فَلا تَأْخُذُوا مِنْهُ شَيْئاً[١]» و كريمه‌ وَ آتُوا النِّساءَ صَدُقاتِهِنَّ نِحْلَةً[٢] سازگار نيست و نيز با اخبار معتبره و صحيحه معارض است مانند خبر زراره از امام باقر ٧ كه فرمود: «الصّداق كلّ شي‌ء تراضى عليه النّاس قلّ أو كثر[٣]». يا صحيحه فضيل از آن حضرت كه‌

[١] اگر به اندازه پرى يك پوست شتر مهريّه به زن پرداخته‌ايد حقّ نداريد چيزى از او باز پس بگيريد

[٢] و مهر زنانتان را بعنوان پيشكش با كمال رضايت و طيب خاطر بپردازيد- نساء: ٢٠. و ٤.

[٣] صداق و مهريّه همان مقدار است كه طرفين عقد بدان راضى شوند چه كم باشد و چه زياد.