ترجمه من لا يحضره الفقيه شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر؛ غفاري، محمد جواد؛ بلاغي، صدر - الصفحة ١١٩ - *(باب ازدواج موقت) *

٤٥٩١- محمّد بن مسلم گويد: از آن حضرت سؤال كردم: آيا كسى دختر را ميتواند متعه كند؟ فرمود: آرى مگر اينكه كوچك باشد و فريب خورد، عرضكردم:

خداوند شما را بسلامت دارد حدّ بلوغى كه فريب نمى‌خورد چقدر است؟ فرمود: ده سالش تمام شده باشد.

شرح: «ملاك سنّى است كه ديگر دختر در آن سنّ بعيد است فريب خورد و در مناطق گرمسير مانند حجاز دختر رشدش زياد است و در سنّ ده سالگى رحمش قابليّت بر داشتن حمل را دارد و خود حيض مى‌بيند، ولى در مناطق سردسير دختر ده ساله حيض نمى‌بيند و رحمش قابليّت حمل ندارد و چون رشد عقلى بستگى مسلّم با رشد جسمى دارد لذا نميتوان ده سال را مناط حكم گرفت، بلكه حكم همان رشدى است كه فريب خور نباشد».

٤٥٩٢- حفص بن البخترى گويد: امام صادق ٧ در مورد اينكه آيا مرد ميتواند دختر باكره را متعه كند فرمود: مكروه است چون اين كار براى خانواده‌اش موجب سر شكستى است.

٤٥٩٣- عبد الغفّار بن قاسم ابو مريم گويد: امام صادق ٧ فرمود:

دختر باكره‌اى كه پدرش حيات دارد نمى‌تواند ازدواج موقّت كند مگر به اذن پدرش.

شرح: «گويند رواياتى كه منع از ازدواج موقّت دختر باكره كرده با روايات تجويز مخالفتى ندارد و در صورتى كه پدرش در قيد حيات باشد بدون إذن پدر جائز نيست متعه گردد، و چنانچه پدرش از دنيا رفته جايز است متعه شود، و حق آنست كه گاهى‌