ترجمه من لا يحضره الفقيه شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر؛ غفاري، محمد جواد؛ بلاغي، صدر - الصفحة ٢٢٥ - باب ظهار

عرض كرد شوهرم بمن گفته است تو مانند پشت مادرم بر من حرامى.- و اين كلام در زمان بيش از اسلام زن را بر مرد حرام مى‌ساخت- رسول خدا ٦ فرمود:

اى زن فكر نمى‌كنم، جز اينكه، تو بر او حرام شده باشى، زن دست بسوى آسمان برد و گفت: خداوند اين مصيبت جدائى از شوهر را بتو شكايت مى‌كنم، پس خداوند عزّ و جلّ اين آيه را بر پيغمبر نازل فرمود: كه اى محمّد «قد سمع اللَّه قول الّتى تجادلك في زوجها و تشتكي إلى اللَّه- تا آخر آنچه كه در متن ذكر شده كه اواسط آيه ششم سوره مجادله است» (يعنى براستى كه بشنيد خداى تعالى گفتار زنى را كه با تو (اى پيغمبر ما) مجادله ميكرد و سخن مى‌گفت در حقّ شوهر خويش و با خداى شكايت ميكرد از بدى حال خود و خداوند مى‌شنيد سخن گفتن وى را با تو و جواب تو را در پاسخ او، آرى خداوند شنوا و بينا است (گفتار مردم را مى‌شنود و كردار ايشان را مى‌بيند) آنان كه ظهار مى‌كنند از زنان خويش و ميگويند كه شما مانند پشت مادر ما هستيد؛ زنان در حقيقت مادر ايشان نيستند، مادران ايشان جز همانها كه ايشان را زائيده‌اند نباشند، و اين كلام ايشان تشبيهى باطل و ناسزاست و خداوند متعال بخشنده گناه و آمرزنده است، سپس خداوند حكم آن را نازل فرمود بدادن كفّاره و