ترجمه من لا يحضره الفقيه شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر؛ غفاري، محمد جواد؛ بلاغي، صدر - الصفحة ٣٢٣ - باب ذكر پارهاى از آنچه رسول خدا

كند، و اگر شنيد و ردّ نكرد با اينكه ميتوانست از او حمايت كند، بر او گناهيست هفتاد برابر گناه آنكه غيبت آن شخص را كرده است.

و رسول خدا ٦ نهى فرمود از خيانت، و فرمود: هر كس در دنيا به امانتى خيانت كند، و آن را به صاحبش باز نگرداند و در آن حال از دنيا برود بر غير ملّت من (كه اسلام و دين حنيف است) مرده، و خدا را ديدار كند حالى كه بر وى خشمگين باشد.

و آن حضرت ٧ فرمود: هر كس شهادتى بر عليه شخصى بدروغ دهد، او را با منافقان بزبانش در درك أسفل يعنى طبقه زيرين از دوزخ بياويزند، و هر كس مال غصبى و دزدى را با آگاهى به دزدى بودن آن بخرد، او همانند كسى باشد كه آن مال را دزديده است.

و هر كس حقّ يكى از برادران مسلمانش را نزد خود نگهدارد و تحويل صاحبش ندهد، خداوند بركت روزى را بر وى حرام كند، مگر اينكه توبه كند، هان، و هر كس كار ناشايسته و خلاف عفّت را بشنود و آن را به اين و آن بگويد، همانند آن كس باشد كه خود مرتكب آن تباهى شده است.