ترجمه من لا يحضره الفقيه شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر؛ غفاري، محمد جواد؛ بلاغي، صدر - الصفحة ١٣٩ - *(باب نوادر) *

ملاعنه كنند و ميانشان را جدا سازند، و زن مزبور بر آن مرد براى هميشه حرام خواهد بود.

شرح «چنانچه زن اعتراف كند كه از مدّت زفاف بيش از چهار ماه نمى‌گذرد، ملاعنه لازم نيست و بايد از يك ديگر جدا شوند و فرزند از آن ناكح پيش است».

٤٦٤٣- محمّد بن حكيم گويد: از موسى بن جعفر عليهما السّلام سؤال كردم:

مردى كنيز خويش را بهمسرى مردى در آورده است و بآن زن گفته است: هنگامى كه شوهرت وفات كند تو آزاد خواهى بود، و بعد مرد (شوهر) فوت كرد حكم چيست؟

امام ٧ فرمود: هر گاه شوهر از دنيا برود كنيز آزاد خواهد شد، و بايد عدّه وفات را مطابق عدّه زن آزاد نگهدارد، و از شوهر ارث نمى‌برد زيرا آزادى او پس از فوت شوهر بوده است.

٤٦٤٤- و ابو بصير گويد: به امام صادق ٧ عرض كردم: مردى را با زنى در خانه‌اى دستگير كردند (يافتند- ل) و زن اظهار كرد من همسر اويم و مرد گفت من شوى او هستم، حضرت فرمود: چه بسا مردى اين چنين را كه نزد من آرند و من تصديق او كنم، و چه بسا شخصى را آورند كه حدّش زنم.

شرح: «يعنى تا ثابت نشود كه آن دو اجنبى هستند نمى‌توان آنان را مجرم دانست، و افعال مسلمين را بايد حمل بر صحّت كرد».