ترجمه من لا يحضره الفقيه شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر؛ غفاري، محمد جواد؛ بلاغي، صدر - الصفحة ١٤٧ - باب«رضاع» بمعنى شير دادن بطفل نوزاد

ماه باشد و چنانچه زودتر از شير باز گرفته شوند در حقّشان ستم رفته است، و آيه ديگر در سوره لقمان كه ميفرمايد: «حَمَلَتْهُ أُمُّهُ وَهْناً عَلى‌ وَهْنٍ وَ فِصالُهُ فِي عامَيْنِ‌» اين مطلب را تأييد ميكند كه حمل و بازگرفتن از شير بايد دو سال باشد».

٤٦٦٢- سعد بن سعد گويد: از حضرت رضا ٧ پرسيدم: آيا نوزاد را ميتوان بيش از دو سال شير داد؟ فرمود: خداوند دو سال گفته است، عرض كردم چنانچه از دو سال افزون گشت آيا پدر و مادر وى خلافى مرتكب شده‌اند؟ فرمود: نه.

٤٦٦٣- امير مؤمنان ٧ فرمود: هيچ شيرى كه نوزاد از آن استفاده كند با بركت‌تر از شير مادرش نيست.

٤٦٦٤- امام صادق ٧ بر امّ اسحاق (مادر وليد بن صبيح) نظر افكند در حالى كه يكى از دو فرزند خود: محمّد يا اسحاق را زير پستان داشت و فرمود:

او را از يك پستان تنها شير مده بلكه از هر دو پستان او را سير كن يكى بمنزله طعام و ديگرى بمنزله نوشابه باشد.

٤٦٦٥- بريد عجلى گويد: به امام باقر ٧ عرض كردم: آگاه كنيد مرا از گفتار رسول خدا ٦ كه فرموده است: «شير حرمت مى‌آورد چونان كه نسب» معنى و مراد و شرح آن چيست؟ فرمود: هر بانوئى كه از شير حاصل‌شده‌