ترجمه من لا يحضره الفقيه شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر؛ غفاري، محمد جواد؛ بلاغي، صدر - الصفحة ٥٤١ - باب كسى كه بر سر ديگرى آب جوش ريخته، مويش بريزد بايد چه كند

كنيز را براى خود نگهدارد زيرا آن براى مردان صلاح نبود.

شرح: «كتاب نوادر الحكمة تأليف محمّد بن يحيى اشعرى است كه نزد محدّثين به دبّة الشّبيب موسوم است زيرا همه گونه حديث در آن هست از صحيح و سقيم لذا موارد بسيارى از استاد صدوق و خود او بتبع استاد عليهما الرّحمة از آن مستثنى كرده‌اند و بدان تمسّك نميجويند. و نيز متن خبر ظاهرا تصحيف يا تحريف شده و اصل اين بوده كه مرديكه زوجه‌اش كنيز ديگران بود اين كار را با او كرد، و لذا مجبور به نگهدارى او تا آخر عمرش شد. و نگه داشتن زن، كنيز ديگران را معنى ندارد چنان كه مرحوم مجلسى عليه الرّحمه فرموده است».

باب كسى كه بر سر ديگرى آب جوش ريخته، مويش بريزد بايد چه كند

٥٣٣٠- سليمان بن خالد گويد: بامام صادق ٧ عرضكردم: مردى بر سر ديگرى آب جوش ريخته است، و در اثرش موى آن ريخته چنان كه ديگر نميرويد، فرمود: بر او ديه كامل است.

٥٣٣١- از سلمة بن تمام، گويد: مردى بر سر مردى ديگر ديگ آشى را فرو ريخت و موهاى سرش همه بريخت، اين دو تن ماجرا را نزد امير مؤمنان ٧ بردند، حضرت يك سال مدّت براى او وقت تعيين كرد، و مو بر سرش نروئيد، پس حكم بديه كامل براى او فرمود.