ترجمه من لا يحضره الفقيه شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر؛ غفاري، محمد جواد؛ بلاغي، صدر - الصفحة ٥٣٧ - باب در ديه نطفه و علقه و مضغه و استخوان بندى و جنين

داراى گوشت و استخوانست، و گوش و چشم دارد، پس ديه او تمام، و بايد آن را بپدر آن كودك دهد، فرمود: و اگر علقه يا مضغه است، پس همانا بر او چهل دينار يا قيمت نوزاد سفيد پوستى خواهد بود كه بايد به پدر طفل دهد، عرضكردم او از ديه فرزندش ارث نمى‌برد، فرمود: نه چون وى او را كشته است.

٥٣٢٢- عبد اللَّه بن سنان گويد: امام صادق ٧ در باره مرديكه جنين در شكم كنيز قومى را كشته بود فرمود: چنانچه در شكم آن كنيز پس از اينكه مرد او را زده مرده است، پس بر آن مرد ضارب نيم عشر قيمت كنيز است و اگر او را زده و طفل را زنده سقط كرده و بعد مرده است، پس در اين صورت يكدهم قيمت كنيز بر عهده اوست.

٥٣٢٣- و سماعه از امام صادق ٧ پرسيد: مردى دختر حامله خود را زده است و او فرزندش را مرده سقط كرده است، و شوهر زن بر عليه او شكايت كرده، و زن بشوى خود گفته است اگر اين فرزند من را ديه‌اى است و من از او آن را ارث مى‌برم پس من سهم الارث خود را از ديه بپدرم بخشيدم، فرمود: براى پدر او آن‌