ترجمه من لا يحضره الفقيه شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر؛ غفاري، محمد جواد؛ بلاغي، صدر - الصفحة ٦٢ - *(زناشوئيهائى كه خداوند حلال كرده و آنچه را كه حرام كرده است) *

در آنجا تقديم و تأخير نبود بخلاف اين خبر».

٤٤٦٤- ابو عبيده گويد: از امام باقر ٧ سؤال شد: مرديكه با يك زن آزاد و دو كنيز در يك عقد واحد ازدواج كرد حكمش چيست فرمود: امّا زن آزاد نكاحش صحيح است پس اگر مهريّه را معيّن كرده است همان مهريّه اوست، و امّا عقد آن دو كنيز كه با زن آزاد در يك صيغه عقد واقع شده‌اند باطل و بايد ميان آنان و مرد جدائى افتد.

٤٤٦٥- طلحة بن زيد از جعفر بن محمّد از پدرش عليهما السّلام از امير مؤمنان ٧ نقل كرده كه فرمود: هر گاه كنيزى را بغضب گرفتند و با او نزديكى كرده پرده بكارت او را دريدند غاصب يك دهم قيمت او را بايد بپردازد و چنانچه آزاد باشد بايد مهريّه‌اش را بدهد.

٤٤٦٦- و امام صادق ٧ در مورد شخصى كه اقرار كرد كنيز مردى را غصب كرده و از وى داراى فرزندى شده، فرمود: كنيز با فرزند بصاحب كنيز باز مى‌گردد اگر غاصب اقرار كند، و يا او با بيّنه ثابت كند.