ترجمه من لا يحضره الفقيه شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر؛ غفاري، محمد جواد؛ بلاغي، صدر - الصفحة ٤٨٩ - باب آنكه موجب حدى را مرتكب شده و بحرم پناه جسته است

٥٢٢٨- و سكونى از امام صادق ٧ روايت كرده كه محمّد بن ابى- بكر نامه‌اى به امير المؤمنين ٧ نوشت و از آن حضرت سؤال كرد: مردى ديوانه كسى را عمدا كشته است چه بايد كرد، حضرت ديه را بر عاقله و ميراث‌خواران نسبى او مقرّر فرمود، و عمد و خطاى او را يكسان شمرد.

باب آنكه موجب حدّى را مرتكب شده و بحرم پناه جسته است‌

٥٢٢٩- هشام بن الحكم گويد: امام صادق ٧ در مورد كسى كه در خارج از حرم (خانه خدا) جنايتى را مرتكب شده و سپس به حرم پناه برده است، فرمود: بر او تا زمانى كه در آنجا است حدّ اجرا نمى‌شود، و طعام و آب از او بريده مى‌شود، و كسى با او سخن نمى‌گويد و چيزى باو فروخته نمى‌شود و چون چنين عملى با او انجام شود زودتر از آن قرقگاه بيرون مى‌آيد آنگاه حدّ را بر او جارى مى‌سازند، و چنانچه در حرم مرتكب جنايتى شد در همان جا حدّ را بر او جارى ميكنند چون براى حرم الهى حرمت و احترامى نگاه نداشته است.