ترجمه من لا يحضره الفقيه شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر؛ غفاري، محمد جواد؛ بلاغي، صدر - الصفحة ٣٩٤ - باب حد ميگسارى و آنچه راجع به غنا و ادوات موسيقى است

خورنده قيمت و خمرگيرنده (سازنده آن) و ساقى و نوشنده همه را لعن فرموده است، و آن داراى پنج اسم است، عصير، كه از انگور است، و نقيع، كه از كشمش است و بتع، كه از عسل است، و مرز، كه از جو باشد، و نبيذ كه، از خرما است، و شراب كليد هر شرّى است، و نوشنده آن چون پرستنده بت است، و هر كس آن را بنوشد تا چهل روز نمازش محبوس باشد، و اگر در اين أيّام توبه كند توبه‌اش را نپذيرند، و چنانچه بميرد بدوزخ رود.

٥٠٩٠- و امام صادق ٧ فرمود: با ميگساران منشينيد زيرا چون لعنت خدا فرود آيد، همه اهل مجلس را فرا مى‌گيرد.

و جايز نيست نماز گزاردن در خانه‌اى كه در آن جام و پياله‌اى از خمر است، و اشكال ندارد با لباسى كه خمر بر آن ريخته است نماز گزاردن، زيرا خداوند عزّ و جلّ خوردن آن را حرام كرده است، و حرام نكرده با لباسى كه خمر بر آن ريخته است نماز بخوانند.

(بيان اين قسمت در مجلد اوّل كتاب ذيل حديث ١٦٧ گذشت).

٥٠٩١- و امام صادق ٧ فرمود: شرابخوار را اگر مريض شد عيادت نكنيد، و اگر بمرد بجنازه‌اش حاضر نشويد، و اگر شهادت داد آن را نپذيريد، و اگر