ترجمه من لا يحضره الفقيه شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر؛ غفاري، محمد جواد؛ بلاغي، صدر - الصفحة ٤٤٩ - ديه جوارح و مفاصل و نطفه و علقه و مضغه و استخوانها و پيكر

تنگ زير پوست پشت عورت است كه رگها در كيسه بيضتين ريزد) در اين صورت ديه‌اش يك پنجم ديه تمام است، دويست دينار، و در موردى كه حربه‌اى مانند نيزه يا خنجر به جايى از اعضاى بدن انسان بخورد كه سوراخ كند و از سوى ديگر درآيد ديه‌اش يك دهم ديه انسان است، يك صد دينار.

و در مورد فرزندى كه پدرش از او ناراحتى پيدا كرده، و به او صدمه‌اى زده كه عيبى پيدا كرده باشد و يا جايى از بدنش قطع شده يا ساير مسائلى نظير آن، حكم فرمود كه قصاص ندارد و بايد پدر ديه بدهد، و نيز بانوئى كه همسرش او را كتك زده و معيوب شده است ديه‌اش بر شوهر واجب است، قصاص ندارد.

و در مورد زنى كه شويش او را لگدى زده و موجب «عفل» (غدّه‌اى كه از فرج بيرون آيد) شود حكم فرمود: كه نيم ديه تمام زن را يعنى دويست و پنجاه دينار بايد به او بدهد.

و در باره كسى كه بكارت دخترى را با انگشت برگيرد و مثانه او سوراخ شود و نتواند بول خود را نگهدارد براى آن يك سوّم ديه زن مقرّر داشت، يك صد و شصت و شش دينار و دو سوّم دينار، و حكم فرمود كه مرد بايد مهريه او را مطابق مهر زنان‌