ترجمه من لا يحضره الفقيه شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر؛ غفاري، محمد جواد؛ بلاغي، صدر - الصفحة ٤٠٧ - باب حد سرقت و دزدى

در هر حال شل باشد يا سالم، و اگر تكرار كرد، پاس چپش را ميبرند، و اگر بار سوّم دزدى كند حبس ابد مى‌شود و از بيت المال مسلمانان هزينه‌اش را مى‌پردازند، و مردم را از شرّ او ايمن ميدارند، و اين مطلب را حسن بن محبوب از علاء بن زرّين از محمّد بن مسلم، از زراره از امام باقر ٧، و نيز حسن بن محبوب از عبد اللَّه بن سنان از امام صادق ٧ روايت كرده است.

و بر بنده اگر از مال مولايش سرقت كند قطع نيست، زيرا او خودش مال اوست كه بعض مال ديگر او را ربوده است.

٥١١٨- و كفن دزد، اگر معروف به اين كار شده است دستش را ميبرند.

٥١١٩- و روايت است كه على ٧ كفن دزد را دست بريد، او را گفتند: آيا در مال مردگان دست ميبرى؟ فرمود: ما البتّه براى اموات و مردگانمان دست مى‌بريم همچنان كه براى زندگانمان.

٥١٢٠- و روايت است كه نزد امير المؤمنين ٧ كفن دزدى را آوردند، حضرت موى پيش سر او را گرفت و او را بر زمين زد، و فرمود: اى مردم او را زير پا گيريد و مردم از روى او گذشتند تا جان سپرد.