ترجمه من لا يحضره الفقيه شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر؛ غفاري، محمد جواد؛ بلاغي، صدر - الصفحة ١٣١ - *(باب نوادر) *

نسبت داده‌اند، و العلم عند اللَّه الّذي أباح المتعة و حرّم السّفاح، و دليلى بر جواز متعه بهتر از خود قرآن نيست كه فرموده «فَمَا اسْتَمْتَعْتُمْ بِهِ مِنْهُنَّ فَآتُوهُنَّ أُجُورَهُنَ‌» كه از لفظ استمتاع با قرينه اجر جز نكاح موقّت چيزى فهميده نمى‌شود».

٤٦١٦- عبد اللَّه بن سنان گويد: امام صادق ٧ فرمود: خداوند تبارك و تعالى نوشيدنيهاى مسكر را بر مؤمنان حرام ساخت و در عوض متعه را حلال.

* (باب نوادر)*

٤٦١٧- سكونى از جعفر بن محمّد از پدرش از پدرانش عليهم السّلام روايت كرده كه رسول خدا ٦ فرمود: جايز نيست زن شوهردار زمانى كه حائض مى‌شود موى سر و گيسوى خويش را بيارايد.

٤٦١٨- و نيز آن حضرت ٦ فرمود: خداوند رحمت كند زنانى كه پاى خود را با پوشيدن شلوار درست مى‌پوشانند.

٤٦١٩- و نيز فرمود: هر گاه زن از مكانى كه نشسته است برخيزد مردى در جاى او ننشيند تا اينكه آن مكان سرد شود.

٤٦٢٠- و محمّد بن مسلم گويد: امام باقر ٧ فرمود: همانا خداوند