ترجمه من لا يحضره الفقيه شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر؛ غفاري، محمد جواد؛ بلاغي، صدر - الصفحة ٥٥٠ - باب حكم آنچه حيوان سوارى با دست يا پاى خود در رفتن بكسى آسيب وارد آورد

باب حكم آنچه حيوان سوارى با دست يا پاى خود در رفتن بكسى آسيب وارد آورد

٥٣٤٨- عبيد اللَّه حلبى گويد: از امام صادق ٧ پرسيدند كه: مردى سواره در يكى از راههاى مسلمين مى‌گذشت، و حيوانى كه بر آن سوار شده بود با پايش بكسى آسيب رسانيد چه حكمى دارد؟ فرمود: اگر حيوان با پايش بكسى صدمه‌اى زده است بر شخص سوار تكليفى نخواهد بود، اما اگر با دست آسيبى رساند، سوار مسئول است و بايد غرامت بپردازد، چرا كه پا در پشت سوار است و وظيفه‌اش از پيش رو است، و چنانچه پياده است و خود افسار بدست حيوان را ميراند، پس خداوند آن را رام او كرده و اختيار دستهاى حيوان را دريد او قرار داده كه هر كجا كه خواهد براند.

٥٣٤٩- على بن رئاب گويد: امام صادق ٧ در باره مرديكه غلامش را بر چهار پائى حمل ميكرد، و چهار پا كسى را زير پا گرفته بود فرمود: غرامت آن با مولاى غلام است.

٥٣٥٠- يونس بن عبد الرّحمن بسند مرفوع از امام صادق ٧ روايت كرده است كه فرمود: چهار پايان اهلى مادامى كه در بيابان و صحرا براى چرا رها